Książki

poradniki

fotografia

Zdjęcia cyfrowe w oświetleniu zastanym. Fascynując historia od Available Light do HDR. Poradnik dla fotoamatorów

Opis książki Zdjęcia cyfrowe w oświetleniu zastanym. Fascynując historia od Available Light do HDR. Poradnik dla fotoamatorów:

Książka, którą z zainteresowaniem oglądasz, kryje w sobie wielką niespodziankę - dosłownie i w przenośni. Odchyl jedną lub drugą okładkę i rozwiń fotografię panoramową. Jeszcze nikt nie prezentował zdjęć w taki sposób! W tej niezwykłej książce są cztery ogromne fotografie panoramowe, a każda szeroka na metr.


Jeżeli interesujesz się fotografowaniem, nazwisko Andrzeja A. Mroczka najprawdopodobniej dobrze już znasz. Trzy pozycje jego autorstwa, adresowane do ambitnych fotoamatorów, wydrukowano w 84 tysiącach egzemplarzy, a bestsellerowa Książka o fotografowaniu uznana została za kultową.
84 tysiące czytelników to wyjątkowy wynik i najlepsza rekomendacja polskiego autora.



Zdjęcia cyfrowe w oświetleniu zastanym to publikacja mocno wyróżniająca się w tłumie książek poświęconych tworzeniu zdjęć. Stanowi pomost między pokoleniami fotografów, przypomina dokonania poprzedników i wprowadza w najnowszą technologię obrazowania cyfrowego: w fotografię wysokich rozdzielczości tonalnych. Może to dziwne, ale dopiero High Dynamic Range Imaging pozwala technice cyfrowej uzyskać obrazy lepsze niż na filmach fotograficznych. W obecnym, bardzo szczególnym czasie, gdy rodząca się technologia otwiera przed fotografią nowe perspektywy, dążeniem każdego ambitnego fotoamatora powinno być uczestniczenie w tym jakże fascynującym procesie. I właśnie w tym pomóc ma niniejsza książka.


Kto czytał książki Andrzeja A. Mroczka lub uczestniczył w spotkaniach z tym fotografem, ten wie, że nawet bardzo trudne sprawy przedstawia on w sposób interesujący i zrozumiały dla każdego. Liczne fotografie są nieocenionym źródłem informacji dzięki obszernemu i szczegółowemu przedstawieniu motywów ich powstania oraz sposobów ich wykonania. Mroczek jest też autorem zadziornym, często ostro polemizuje, przez co zachęca, a czasem nawet prowokuje czytelników do wyrobienia sobie niezależnych poglądów w sprawach ważnych dla fotografujących.

Spis treści: Rozwiń >>

Garść wspomnień do wstępu, bez których nikt by go nie przeczytał (5)

Część I HISTORIA

Rozdział 1. Available Light? (11)
Rozdział 2. Nie ma zdjęcia bez flesza? (21)
Rozdział 3. Stara idea w nowej technologii (31)

Część II TEORIA

Rozdział 4. Światło jakie jest, nie każdy widzi (47)
Rozdział 5. Od kelvinów do miredów (59)
Rozdział 6. Na miliony barw nie ma słów (69)
Rozdział 7. Światło, przysłona, migawka, ekspozycja (87)

Część III TECHNIKA

Rozdział 8. Cztery sposoby pomiarów światła (103)
Rozdział 9. Specyfika naświetlania cyfrowego (115)
Rozdział 10. Osiem warunków ostrości (141)
Rozdział 11. Filtry - potrzebne czy nie? (175)

Część IV PRAKTYKA

Rozdział 12. Kompozycja (191)
Rozdział 13. Dziecko przed obiektywem (221)
Rozdział 14. Fotografia czarno-biała (233)
Rozdział 15. Panoramy są duże albo ich nie ma (247)
Rozdział 16. Osoba w ujęciu reporterskim (265)
Rozdział 17. Architektura - temat dla wytrwałych (283)
Rozdział 18. HDR - trójskok w przyszłość (303)

Część V JAK TO ZOSTAŁO ZROBIONE?

Rozdział 19. Ptasia awantura (323)
Rozdział 20. Kościół w Żyrardowie (331)
Rozdział 21. Kościół w Wesołej (337)
Rozdział 22. Trzy czułości w jednej fotografii (345)
Rozdział 23. Prezentacja architektury (na przykładzie Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego) (351)

Indeks nazwisk (366)
Skorowidz (366)

Fragment książki: Rozwiń >>

Stabilizatory obrazu bez wątpienia ułatwiają fotografowanie bez użycia statywu i poszerzają zakres użytecznych czasów naświetlania aparatem trzymanym w rękach. Najdoskonalszy stabilizator obrazu nie ma jednak żadnego wpływu na ruch fotografowanego obiektu. Aby wybrać optymalny czas naświetlania, trzeba uwzględnić kilka czynników: prędkość, z jaką porusza się fotografowany obiekt, odległość obiektu od aparatu i kierunek jego ruchu względem aparatu, ogniskową obiektywu oraz sposób, w jaki obiekt ma zostać przedstawiony na fotografii. Sytuacji może być wiele (niektóre zostały wymienione), a optymalny czas naświetlania to taki, który jest dostatecznie krótki, aby fotografowany obiekt był ostry. Nie może być jednak skrócony bardziej niż rzeczywiście po‑ trzeba, jeżeli przysłona obiektywu ma zapewnić możliwie dużą głębię ostrości. Trudno o recepty na szybkość migawki w rozmaitych sytuacjach, bo sytuacji jest bardzo wiele. Często obiektywem o wąskim kącie obrazu fotografowany jest od przodu samochód rajdowy lub inny szybko poruszający się obiekt. W takiej sytuacji zmienia się odległość fotografowania, a z nią także obraz samochodu, który wypełnia coraz większą powierzchnię kadru. Jeżeli samochód na zdjęciu ma być ostry, szybkość migawki aparatu powinna być dostosowana do tych zmian. W tym przypadku ważne są zmiany wielkości fotografowanego obiektu, a te ze względu na sporą odległość fotografowania nie są zbyt szybkie. Fotograf (jeżeli mu życie miłe) nie stoi przecież na środku drogi, lecz fotografuje z bezpiecznej, a więc dużej odległości. Wszystko to powoduje, że nie trzeba koniecznie stosować najkrótszych czasów naświetlania, a jeśli zdjęcie nie będzie dostatecznie ostre, nie musi to być wina zbyt wolnej migawki. Przyczyną nieostrości może być dość częsty błąd automatyki nastawiania ostrości. Bardziej skomplikowana sytuacja występuje na przykład podczas fotografowania samolotów z napędem śmigłowym. Żeby wykonać dobre zdjęcie, trze‑ ba zastosować tak krótki czas otwarcia migawki, aby samolot był na zdjęciu ostry, nieporuszony, ale jednocześnie czas otwarcia migawki musi być na tyle długi, aby śmigło nie zostało zatrzymane, a wyglądało tak, jak je widzimy, czyli w postaci wirującej tarczy. Łatwiej o takie zdjęcie, gdy fotografowany samolot nadlatuje w naszym kierunku. Można wtedy, stojąc nieruchomo, zastosować dość długi czas otwarcia migawki, aby śmigło wykonało co najmniej pół obrotu. Sfotografowanie tego samego samolotu w podobnej odległości, ale z boku, jest znacznie trudniejsze, bo żeby utrzymać go w kadrze, fotograf musi prowadzić aparat za samolotem, obracać się za nim, a to powoduje, że trudno płynnie trzymać obiekt w tym samym miejscu kadru.