Książki

informatyka

grafika

Wizualizacje architektoniczne. 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011

Opis książki Wizualizacje architektoniczne. 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011:

Stwórz projekt i pokaż innym swoje najlepsze pomysły!

Jak błyskawicznie opanować korzystanie z 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011?
O czym koniecznie trzeba wiedzieć, by tworzyć precyzyjne i perfekcyjne projekty?
Jak oświetlić zaprojektowany budynek i przedstawić go w określonym otoczeniu?

Stworzenie dobrego projektu architektonicznego wymaga wiele pracy i uwzględnienia setek rozmaitych szczegółów. Nie wystarczy z grubsza naszkicować planu budynku i stwierdzić, że będzie dobrze wyglądał. Oprócz samej wizji dotyczącej jego bryły pojawiają się pytania o to, z jakich materiałów ma być wykonany, jak będą wyglądały różne elementy elewacji, w którą stronę będzie zwrócony i jak będzie prezentował się w konkretnym otoczeniu. To wszystko można perfekcyjnie zwizualizować, by przekazać swoją wizję innym, a także by móc na bieżąco korygować własne ustalenia. Wystarczy odrobina wiedzy o programach takich, jak 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011.

Tę wiedzę możesz znaleźć w książce "Wizualizacje architektoniczne. 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011. Szkoła efektu". Jej autorka szybko wprowadzi Cię w arkana modelowania w tych programach, nawet jeśli nigdy wcześniej o nich nie słyszałeś. Pokaże Ci, jak skonfigurować interfejs programu, tworzyć i transformować obiekty. Podpowie, jak zająć się modelowaniem schodów, drzwi, okien czy konstrukcji dachu. Wskaże, gdzie szukać materiałów i tekstur, jak odpowiednio oświetlić obiekt i umieścić go na fotografii miejsca, w którym w przyszłości miałby stanąć. Krótko mówiąc, za rękę przeprowadzi Cię przez cały proces projektowania i zrobi to tak, byś mógł być dumny z efektów swojej pracy.

Interfejs programu, konfiguracja okien i przełączanie się pomiędzy widokami
Tworzenie obiektów, tryby wyświetlania, zapisywanie plików
Splajny, bryły i precyzyjne transformacje
Tworzenie brył obrotowych, "rzeźbienie" siatek
Importowanie danych z innych programów
Wytłaczanie po ścieżce, deformacja skali i zmiana przekroju
Modelowanie bryły budynku oraz terenu
Schody, okna i drzwi, wytłaczanie ścian i podłóg
Konstrukcja dachu, przeszklenia i modyfikator Lattice
Tworzenie kamer, dopasowanie i animacja kamery
Renderowanie podglądu animacji
Przypisywanie materiałów i tekstury
Kanały mapowania i obiekty parawanowe
Samoświecenie i ograniczanie wpływu oświetlenia
Światła i rendering

Po co Ci szkicownik? Wypróbuj 3ds Max 2011 i 3ds Max Design 2011!

Spis treści: Rozwiń >>

Rozdział 1. Podstawy (7)

Interfejs programu (8)
Jednostki i siatka konstrukcyjna (14)
Konfiguracja okien i przełączanie się pomiędzy widokami (17)
Tworzenie obiektów i tryby wyświetlania (20)
Zaznaczanie obiektów (24)
Nawigacja w oknach widokowych (29)
Zapisywanie plików i kopie zapasowe (32)

Rozdział 2. Splajny, bryły i precyzyjne transformacje (37)

Tworzenie splajnów (39)
Kopiowanie i precyzyjne przemieszczanie obiektów (40)
Edycja wierzchołków kształtu (44)
Łączenie splajnów i nadawanie grubości (48)
Tworzenie i wyrównywanie obiektów (Align) (51)
Precyzyjne obracanie (54)
Modyfikatory i gęstość siatki (58)
Skalowanie i grupowanie (61)
Pojemniki (63)

Rozdział 3. Modelowanie (69)

Kształty parametryczne (70)
Wytłaczanie prostoliniowe (Extrude) (75)
Tworzenie brył obrotowych (Lathe) (78)
Szeregi obiektów (Array) (82)
Modelowanie siatkowe (86)
Importowanie obiektów i odbicia lustrzane (Mirror) (93)
Wytłaczanie po ścieżce (Sweep) (95)
Wytłaczanie po ścieżce (Loft) (98)
Deformacja skali (Loft) (102)
Zmiana przekroju (Loft) (105)
Schody. Przypisywanie materiałów (108)
Schody. Animacja stopnia (112)
Narzędzia Snapshot i Spacing Tool oraz zamrażanie i ukrywanie obiektów (115)

Rozdział 4. Modelowanie bryły budynku (121)

Dostosowanie interfejsu (122)
Import danych w formacie DWG (123)
Dołączanie plików DWG (130)
Obraz tła (132)
Warstwy (134)
Przerysowywanie rzutu i tworzenie własnych siatek konstrukcyjnych (Grid) (139)
Wytłaczanie ścian i podłóg (145)
Okna i drzwi (149)
Narzędzie ProBoolean (154)
Konstrukcja dachu, przeszklenia i modyfikator Lattice (159)
Obiekt złożony ShapeMerge (164)
Obiekt Terrain (170)

Rozdział 5. Ustawienie widoku (175)

Tworzenie kamer (176)
Camera Match. Dopasowanie kamery (181)
Obiekt Camera (185)
Animacja kamery (189)
Ruch po ścieżce (194)
Renderowanie podglądu animacji (197)

Rozdział 6. Materiały (201)

Wybór algorytmu renderującego (204)
Przypisywanie materiałów (205)
Materiał Multi/Sub-Object (214)
Tekstury (221)
Kanały mapowania (228)
Obiekty parawanowe (236)
Samoświecenie i ograniczanie wpływu oświetlenia (Exclude/Include) (241)
Materiały Arch & Design (244)
Mapa Cutout (248)
Inne materiały współpracujące z mental rayem (250)

Rozdział 7. Światła i rendering (257)

Światło Daylight (258)
Światła Photometric (264)
Cienie (272)
Rendering obrazu (276)
Rendering animacji (280)

Skorowidz (289)

Fragment książki: Rozwiń >>

Przy tworzeniu oświetlenia najwięcej wątpliwości budzi zwykle wybór metody
generowania cieni. Max domyślnie wszystkie światła tworzy z wyłączonymi cieniami,
ciężar decyzji przerzucając na użytkownika. To dlatego, że obliczanie cieni
(zwłaszcza tych tworzonych metodą raytracingu) poważnie wydłuża rendering.
Jest to więc luksus, za który trzeba płacić. W niektórych wypadkach lepiej nie korzystać
z cieni; jeśli w Twojej scenie występują całe rzędy halogenowych małych
lampek oświetlających półki lub witryny, to — zamiast włączać cienie — lepiej
ogranicz ich zasięg. To również pozwoli uniknąć prześwietlenia sceny. (Aby ograniczyć
zasięg, włącz opcję Use w polu Far Attenuation — to pole jest dostępne
zarówno dla świateł Standard, jak i Photometric — a potem za pomocą parametrów
Start oraz End określ odległość, po przebyciu której światło ma zacząć
przygasać, oraz odległość, po przebyciu której światło wygaśnie całkowicie). Jednak
główne światła w scenie zwykle powinny rzucać cień. W Maksie masz do
wyboru dwie główne metody generowania cieni:
ÁÁ Cienie mapowane (metoda Shadow Map oraz mental ray Shadow
Map). Mają ładnie zmiękczone krawędzie i renderują się szybko. Nie są
jednak zbyt dokładne i zupełnie nie potrafią uwzględniać przezroczystości
materiałów. Nie można ich stosować dla tych źródeł światła, w których zasięgu
znajdują się obiekty przejrzyste (szkło) albo obiekty parawanowe.
ÁÁ Cienie obliczane metodą raytracingu, czyli śledzenia promieni (metoda
Ray Traced Shadows, a także Advanced Ray Traced Shadows oraz
Area Shadows). Świetnie współpracują z przezroczystymi materiałami, są
bardzo dokładne i zwykle bardzo ostre. Zastosowanie zaawansowanych algorytmów
obliczeniowych pozwala wprawdzie uzyskać efekt zmiękczenia,
ale dzieje się to kosztem znacznego wydłużenia czasu obliczeń.