Książki

prawo

budowlane

Prawo budowlane z umowami w działalności inwestycyjnej. Komentarz

Opis książki Prawo budowlane z umowami w działalności inwestycyjnej. Komentarz:

W Prawie budowlanym z umowami w działalności inwestycyjnej. Komentarz wyjaśniono trudne zagadnienia dotyczące procesu budowlanego, takie jak: prawo do terenu, przygotowanie projektu budowlanego, pozwolenie na budowę, prowadzenie robót budowlanych, prawa i obowiązki uczestników procesu budowlanego, oddawanie do użytku obiektów budowlanych, samowola budowlana, odpowiedzialność karna, cywilna i zawodowa oraz utrzymanie i zapewnienie
bezpieczeństwa obiektów budowlanych.

Wiele uwagi poświęcono też umowom związanym z działalnością inwestycyjną, zwłaszcza umowie o prace projektowe, umowie o roboty budowlane oraz umowie o nadzór inwestorski. Na podkreślenie zasługuje fakt, że od 16 kwietnia 2010 r. zagadnienia gwarancji zapłaty za roboty budowlane zostały przeniesione do Kodeksu cywilnego.

Wyjaśnieniu skomplikowanych zagadnień służą liczne odniesienia do doktryny, orzecznictwa sądowego, przepisów wykonawczych oraz innych aktów prawnych związanych z omawianą tematyką.

Książka jest adresowana głównie do praktyków zajmujących się szeroko rozumianym prawem budowlanym i procesem inwestycyjnym, a także do studentów.

Autorzy Komentarza: dr hab. Helena Kisilowska - profesor Politechniki Warszawskiej, dr Wojciech Nosek, dr Agnieszka Woźniak i dr Cezary Woźniak oraz radcy prawni i praktycy: Rafał Godlewski, Monika Łaczmańska i Dominik Sypniewski stanowią zespół pracowników naukowych Zakładu Prawa i Administracji Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej, który od wielu lat zajmuje się teoretycznymi i praktycznymi problemami prawa budowlanego i gospodarki nieruchomościami.

Spis treści: Rozwiń >>

1. Źrodła prawa budowlanego
2. Ustawa – Prawo budowlane
3. Inne ustawy i akty wykonawcze .
4. Komentarze i opracowania informacyjne
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r.
Nr 156, poz. 1118 ze zm
Rozdział 1. Przepisy ogólne (art. 1–11)
Rozdział 2. Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie (art. 12–16
Rozdział 3. Prawa i obowiązki uczestników procesu budowlanego
(art. 17–27)
Rozdział 4. Postępowanie poprzedzające rozpoczęcie robót budowlanych
(art. 28–40a)
Rozdział 5. Budowa i oddawanie do użytku obiektów budowlanych
(art. 41–60) .
Rozdział 6. Utrzymanie obiektów budowlanych (art. 61–72)
Rozdział 7. Katastrofa budowlana (art. 73–79)
Rozdział 8. Organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru
budowlanego (art. 80–89c)
Rozdział 9. Przepisy karne (art. 90–94)
Rozdział 10. Odpowiedzialność zawodowa w budownictwie (art. 95–102
Rozdział 11. Przepisy przejściowe i końcowe (art. 103–107
Załącznik do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
Umowy w działalności inwestycyjnej
1. Zagadnienia ogolne
2. Umowa o przygotowanie projektu budowlanego
2.1. Pojęcie projektu budowlanego
2.2. Strony umowy
2.3. Forma umowy
2.4. Charakter prawny umowy
2.5. Uprawnienia i obowiązki stron umowy .
2.6. Odpowiedzialność w umowie o przygotowanie projektu budowlanego
3. Umowa o roboty budowlane
3.1. Zagadnienia ogolne .
3.2. Charakter prawny umowy .
3.3. Strony umowy
3.4. Forma umowy
3.5. Uprawnienia i obowiązki inwestora wynikające z umowy .
3.5.1. Przygotowanie robot budowlanych .
3.5.2. Przekazanie wykonawcy uprawnień do nieruchomości oraz
dokumentacji
3.5.3. Wynagrodzenie z tytułu umowy
3.5.4. Inne obowiązki inwestora
3.6. Uprawnienia i obowiązki wykonawcy
3.7. Udział podwykonawcy
3.8. Odpowiedzialność w umowie o roboty budowlane

Fragment książki: Rozwiń >>

Przedmowa
Prawo budowlane jest jednym z najstarszych działów prawa. W Europie jego początki
można dostrzec w normach kształtujących zabudowę i urbanistykę starożytnej
Grecji czy Rzymu. Towarzyszyło nam ono we wszystkich fazach rozwoju europejskiej
państwowości.
Prawo budowlane w rozumieniu współczesnym ukształtowało się w Europie XVIII
i XIX w. jako prawo stanowione przez organy ustawodawcze – parlamenty. Ponieważ
Polska w tym okresie była podzielona pomiędzy trzech zaborców, na terenach
podległych Rosji, Austrii i Prusom obowiązywały trzy różne systemy prawne.
Ustawodawca polski po pierwszej wojnie światowej stanął wobec bardzo trudnego
zadania wypracowania takich rozwiązań prawnych, które jednocześnie dawałyby
szansę ujednolicenia prawa budowlanego na terytorium II Rzeczypospolitej i były
do przyjęcia w określonej rzeczywistości daleko idącego zróżnicowania stanu budownictwa
i tradycji w poszczególnych regionach kraju.
Trudności te sprawiły, iż prace nad polskim ustawodawstwem w zakresie prawa
budowlanego i gospodarki przestrzennej trwały wiele lat i dopiero 16 lutego 1928 r.
zostało wydane rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej o prawie budowlanem
i zabudowaniu osiedli (tekst jedn. Dz.U. z 1939 r. Nr 34, poz. 216 ze zm.),
wzorowane na ówczesnym prawie austriackim. Prawo to, jako pierwsze uporządkowane
prawo budowlane Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązywało przez 33 lata,
aż do 1961 r., a więc również po drugiej wojnie światowej. Uzyskało bardzo wysoką
ocenę zarówno w kraju, jak i za granicą.
Ukształtowane w rozporządzeniu instytucje prawne państwowego nadzoru budowlanego
zachowały swą zasadniczą formę do dnia dzisiejszego, mimo późniejszych
prób zmian i modyfikacji. Przyjęcie w rozporządzeniu sprawdzonych w Europie
wzorów prawa austriackiego zbliżyło nasz porządek prawny do prawa
europejskiego, co zaprocentowało korzystną sytuacją również w momencie wejścia
Polski do Unii Europejskiej. W związku z dostosowaniem prawa krajowego do prawa
wspólnotowego podstawowe założenia polskiego prawa budowlanego nie wymagały
rewolucyjnych zmian, lecz jedynie dopracowania szczegółowych regulacji
spraw – na pewno istotnych, ale mimo wszystko łatwiejszych do realizacji.
Obecnie trwa proces – który zapewne nie skończy się w ciągu najbliższych lat – reformowania
naszego prawa budowlanego, szczególnie w kierunku uproszczenia
i przyspieszenia procesów budowlanych, a także unowocześnienia warunków technicznych,
jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stale aktualny
jest też problem bezpieczeństwa obiektów budowlanych.
Pomnażanie i korzystanie z nieruchomości nierozerwalnie wiąże się z procesem
budowlanym. Proces budowlany to proces złożony, obejmujący wiele elementów
składowych oraz stwarzający konieczność udziału wielu uczestników. Wymaga
niejednokrotnie dużych nakładów finansowych, a jego efekty trwają w czasie
znacznie dłużej niż okres życia samych twórców obiektów budowlanych. Dlatego
też tak istotnym problemem jest zapewnienie niezbędnego ładu w tworzeniu
i utrzymaniu substancji budowlanej.
Głównym czynnikiem organizującym proces budowlany oraz państwowy nadzór
nad jego prawidłowym przebiegiem jest ustawa – Prawo budowlane. Obecnie funkcjonujące
Prawo budowlane, w kształcie nadanym mu przez ustawę z 7 lipca
1994 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), dalekie jest od stabilizacji,
często zmieniane; po wielu nowelizacjach budzi ono wiele wątpliwości
w praktyce.
W momencie oddawania do druku niniejszego komentarza mamy już w Polsce
uchwaloną ustawę z 23 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane
oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta jednak na podstawie art. 122 ust. 3 Konstytucji
RP została przez Prezydenta RP skierowana do Trybunału Konstytucyjnego
w celu zbadania jej zgodności z Konstytucją (zarejestrowana pod sygnaturą Kp
7/09). Procedura zapewne potrwa jeszcze kilka miesięcy i spowoduje konieczność
dalszych zmian, a uwzględniając sześciomiesięczny okres vacatio legis, zakres
zmian i termin ich wejścia w życie jest dziś trudny do określenia. Najbardziej kontrowersyjną
zmianą w nowelizacji jest zniesienie obowiązku uzyskiwania pozwolenia
na budowę i zastąpienie go obowiązkiem zgłoszenia budowy do rejestru. Zwracając
uwagę na zmiany, prezentujemy jednak aktualnie obowiązujący stan
prawny.
Komentarz przygotowany w Zakładzie Prawa i Administracji Wydziału Administracji
i Nauk Społecznych Politechniki Warszawskiej przez zespół autorów od wielu
lat zajmujący się problematyką nieruchomości i prawa budowlanego – zarówno od
strony teoretycznej, jak i w praktyce – jest przeznaczony głównie dla praktyków,
a także studentów.
Mamy nadzieję, że przedstawiony Państwu komentarz będzie pomocnym narzędziem
w zrozumieniu i stosowaniu przepisów prawa budowlanego.
Helena Kisilowska