Książki

kryminał, sensacja

kryminał

Powrót nauczyciela tańca

Opis książki Powrót nauczyciela tańca:

Kolejna bezsenna noc Herberta Molina, emerytowanego oficera policji. Od pięćdziesięciu czterech lat nękają go cienie, które chcą, żeby odpokutował dawne winy. Molin przywykł do ich obecności i uczy się zajmować sobie czas po zmierzchu - układa puzzle lub tańczy tango z wykonaną na zamówienie lalką. W końcu nadchodzi moment zemsty - pewnego dnia o świcie Molin zostaje zachłostany na śmierć. Krwawe ślady na podłodze w jego domu układają się w kroki tanga. Do śledztwa, prowadzonego przez Giuseppego Larssona, włącza się doświadczony policjant Stefan Lindman, którego zastajemy w trudnym dla niego momencie życia - właśnie dowiaduje się, że ma raka. Tymczasem popełnione zostaje drugie morderstwo. Funkcjonariusze natrafiają na trop prowadzący do międzynarodowej siatki neonazistów i stopniowo odkrywają motywy dokonanych zbrodni, które swoje źródło mają w wydarzeniach z czasów II wojny światowej.

Powrót nauczyciela tańca to kryminał uznany przez wielu krytyków za lepszy nawet od Mankellowskiego cyklu o komisarzu Kurcie Wallanderze. Powieść jest przesycona atmosferą skandynawskiego chłodu i mroku, zawiera wątki historyczne, daje czytelnikowi wgląd w mentalność szwedzkiego społeczeństwa. Książka zdobyła w 2005 roku Gumshoe Award dla Najlepszej Europejskiej Powieści Kryminalnej.

Fragment książki: Rozwiń >>

Odłożył lornetkę i przetarł oczy. Zauważył, że alkohol powoli przestaje działać. Za każdym razem, gdy przełykał, czuł suchość w ustach i gardle. Zarazem jednak zdawało mu się, że odzyskuje jasność myślenia. Wyciągnął się na wilgotnym mchu. Bolały go plecy. Nad głową widział przepływające chmury. Usłyszał warkot silnika, po chwili samochód wycofał, zawrócił i odjechał.
Aron po raz kolejny przeanalizował w myślach ostatnie zdarzenia. Czyżby między Herbertem Molinem a Abrahamem Anderssonem istniał jakiś związek, o którym nie widział lub którego nie udało mu się odkryć? Zadawał sobie wiele pytań. Być może to nie przypadek sprawił, że Molin osiedlił się tak blisko Anderssona? Kto zamieszkał tu pierwszy? Czy Andersson stąd pochodził? Czy też chciał się ukryć w lesie? Czy podczas wojny także walczył po stronie Hitlera? Może również był człowiekiem, który dopuścił się potwornych zbrodni i zdołał uniknąć kary? Ostania myśl wydała się Aronowi wysoce prawdopodobna. A jednak nie mógł niczego wykluczyć.
Nagle podniósł się i usiadł, usłyszawszy nadjeżdżający samochód. Przez lornetkę dostrzegł mężczyznę wychodzącego z nie oznakowanego auta. Bez napisu „Polis”. Starał się utrzymać lornetkę w bezruchu. Po chwili rozpoznał obserwowanego. Był to policjant, który siedział w hotelowej restauracji i zapisał nazwiska na odwrocie rachunku. A zatem i to się zgadzało. Policjant ten zajmował się obydwoma śledztwami, nie tylko tym dotyczącym śmierci Molina, ale i tym w sprawie zabójstwa Anderssona.
Aron czuł się dziwnie, przyglądające się przez lornetkę policjantowi, który stara się go schwytać. Nagle zapragnął natychmiast uciec. Zamordował Herberta Molina. Mógł zostać za to zatrzymany i oskarżony. Jednak chęć ustalenia, co spotkało Abrahama Anderssona, była silniejsza. Czy jest pośrednio odpowiedzialny i za tę śmierć? Aron musiał się tego dowiedzieć, zanim wyjdzie. Jaki był motyw tego zabójstwa? Kto jest jego sprawcą? I dlaczego to w ogóle się wydarzyło? Opuścił lornetkę, rozcierając dłonią kark, który zaczynał mu sztywnieć. To dziwna sytuacja, pomyślał. Przecież nie mógł brać na siebie odpowiedzialności za śmierć Anderssona. Ktokolwiek zabił tego człowieka, musiał mieć zupełnie inny motyw.