Książki

historia

Największe kłamstwa w historii

Opis książki Największe kłamstwa w historii:

POZNAJ FAKTY, O KTÓRYCH NIE UCZONO CIĘ W SZKOLE

Odkryj prawdę ukrytą za największymi kłamstwami w historii; dowiedz się, jak i dlaczego najgorsze łgarstwa świata przetrwały w podręcznikach i programach szkolnych.

Czy wiesz, na przykład, że konkwistador Hernan Cortes nie byt aż tak krwiożerczy, jak się powszechnie uważa? To samo dotyczy Gotów, którzy okazali się w istocie najbardziej postępowym ze wszystkich plemion germańskich.

Czy słyszałeś, że zamiast Johna Dillingera został prawdopodobnie zamordowany drobny przestępca podobny fizycznie do osławionego bandyty?


Weir usuwa niejasności, analizując w fascynujący sposób kłamstwa i mity oraz rzeczywistość za nimi ukrytą. Każdy rozdział ukazuje inny, zafałszowany fragment historii, uznany powszechnie za prawdziwy.

Weir tłumaczy, jak to się stało, że poszczególne kłamstwa przetrwały w naszych umysłach; mogło to być spowodowane działaniem z ukrytych pobudek, próbą uchylania się od odpowiedzialności czy wyolbrzymieniem. Autor odnajduje również wspólne wątki, na których te fałszywe opowieści są osnute: motyw kozła ofiarnego, chęć przedstawienia kogoś, kto na to nie zasługuje, w lepszym w świetle czy przerażające upraszczanie faktów.

Wypowiedź"

„William Weir nie idzie na żadne ustępstwa - i nie kłamie - w swej nowej książce, nieustannie zaskakującej i niezmiennie fascynującej. Historia, nawet bardziej niż przez wielką prawdę, została ukształtowana przez wielkie oszustwo; nieprzemijająca fascynacja tym niezwykle oryginalnym tomem wynika z odkrywania podczas lektury, jak wiele z tego, co uznajemy za fakty, jest najzwyczajniej zafałszowane".

Joe Cummins, autor The War Chronicles: From Chariots to Flintlocks [Kroniki wojenne: od rydwanów do karabinów skałkowych] oraz Największe zagadki historii. Nieznane wydarzenia

SPIS TREŚCI:

Wstęp s.6

CZĘŚĆ I
KŁAMSTWO, Z KTÓRYM ZAPOZNALIŚMY SIĘ JUŻ W WIEKU SZKOLNYM s.10
ROZDZIAŁ I Czy cesarz Neron grał na skrzypcach podczas pożaru Rzymu? (64 n.e.)

CZĘŚĆ II
KŁAMSTWA STAROŻYTNYCH s.26
ROZDZIAŁ II Ramzes II: pierwszy mistrz mistyfikacji (1279-1213 p.n.e.)
ROZDZIAŁ III Goci: barbarzyńcy tylko z nawy? (300-700 n.e.)

CZĘŚĆ III
KŁAMSTWA EPOKI RENESANSU s.58
ROZDZIAŁ IV Robert de Bruce: pajęczak i monarcha (1314)
ROZDZIAŁ V Krwawa historia Hernana Cortesa ( XVI wiek)
ROZDZIAŁ VI Sprawa Galileusza: historyczne zderzenie nauki, religii i ego (1633)

CZĘŚĆ IV
KLAMSTWA CZASÓW REWOLUCJI s.116
ROZDZIAŁ VII Paul Revere: nie do końca samotny jeździec (1775)
ROZDZIAŁ VIII Bastylia: represyjne więzienie czy luksusowy hotel? (1789)

CZĘŚĆ V
KŁAMSTWA Z AMERYKAŃSKIEGO DZIKIEGO ZACHODU s.152
ROZDZIAŁ IX Jesse James: amerykański Robin Hood czy seryjny morderca? (druga połowa XIX wieku)
ROZDZIAŁ X Wyatt Earp: przedstawiciel prawa czy szeryf szerzący bezprawie? (1881)

CZĘŚĆ VI
KŁAMSTWA W HISTORII NAJNOWSZEJ s.188
ROZDZIAŁ XI Powstanie na Filipinach: przeciw komu? (1898-1902)
ROZDZIAŁ XII Protokoły Mędrców Syjonu: kłamstwo śmiertelne (wiek XIX i pierwsza połowa XX wieku)
ROZDZIAŁ XIII Harold Lasseter: odkrywca żyły złota? (lata trzydzieste XX wieku)
ROZDZIAŁ XIV John Dillinger: żywy czy martwy? (1934)
ROZDZIAŁ XV Niepokonany Afganistan?

CZĘŚĆ VII
MATERIAŁY DODATKOWE s.266
BIBLIOGRAFIA
O AUTORZE
ŹRÓDŁA ILUSTRACJI
INDEKS

Fragment książki: Rozwiń >>

fragment: s.42

ROZDZIAŁ III

GOCI: BARBARZYŃCY TYLKO Z NAZWY?
(300-700 n.e.)

Barbarzyńcy stali dosłownie u bram imperium. Był 408 rok n.e. Król Gotów Alaryk, który na czele swych wojsk wyruszył ze wschodnich obrzeży cesarstwa rzymskiego na zachód, przemaszerował przez Grecję, przekroczył Alpy i wprowadził armię do serca Włoch. Przystąpił następnie do oblężenia stolicy świata, kontrolując wszystkie środki transportu, które wjeżdżały do miasta lub z niego wyjeżdżały.
Obywatele Rzymu, zamknięci w murach miasta, mogli jedynie czekać na rozwój wydarzeń, wypatrując momentu, kiedy znienawidzeni barbarzyńcy zdecydują, co robić dalej. rzymianie nie mieli żadnej możliwości komunikowania się ze światem zewnętrznym, a co gorsza, zaczęły się im wyczerpywać zapasy żywności. W całym mieście piętrzyły się sterty zwłok, nabrzmiałe i rozkładające się w sierpniowym słońcu. Rozeszły się pogłoski o kanibalizmie. Mówiono, że ludzie zabijali swych przyjaciół i zjadali ich na miejscu. Słyszano nawet plotki o matkach zjadających własne dzieci.
Krążyła też opowieść o Serenie, siostrzenicy zmarłego cesarza Teodozjusza, wdowie po rzymskim generale Stylichonie i zastępczej matce obecnego cesarza-dziecka, Honoriusza. Miała ona rzekomo spiskować z Alarykiem w celu wpuszczenia go do miasta, aby wszystkich wymordował. Twierdzenia te opierały się na jednym bezspornym fakcie-ojciec jej męża był barbarzyńcą, Wandalem-ale głównym ich źródłem pozostawały uproszczenia logiczne, które rasiści potrafią w takich sytuacjach produkować. Zgodnie z obiegowa opinią, kto raz rozkochał sie w barbarzyńcach, zawsze bedzie ich miłosnikiem. Senat w pospiechu głosował za skazaniem Sereny na śmierć przez uduszenie; wyrok wykonano natychmiast. (...)