Książki

poradniki

seks

Miłosna odnowa. Program ćwiczeń dla par

Opis książki Miłosna odnowa. Program ćwiczeń dla par:

Miłość odnaleziona

Nauczcie się tworzyć pełny i satysfakcjonujący związek
Dowiedzcie się, jak ze sobą rozmawiać i rozumieć się wzajemnie
Otwórzcie się na swoich partnerów i ich potrzeby

Zeszyt ćwiczeń praktycznych do podbijającego świat podręcznika Miłosna odnowa. Wielka miłość w dojrzałym związku, z listy bestsellerów magazynu "New York Times"
Miłosna terapia

Kiedy się zakochujemy, wydaje nam się nagle, że znaleźliśmy długo poszukiwaną miłość naszego życia. Możemy w końcu odetchnąć z ulgą, bo zyskujemy tak ważne dla każdego człowieka poczucie bezpieczeństwa. Nieuchronnie jednak — często po ślubie lub podjęciu decyzji o zamieszkaniu razem — sprawy zaczynają się komplikować. Woal iluzji opada, a my z przerażeniem wpatrujemy się w osobę odmienną od tej, którą poznaliśmy. Okazuje się, że nasi ukochani mają cechy nie do zniesienia. Nawet ich zalety, które nas kiedyś ujmowały, teraz wydają się przerysowane i drażniące. Znacie skądś ten scenariusz?

Kolejnym etapem jest walka o władzę, która może trwać latami, dopóki nie zdecydujemy się na rozstanie lub niepewne zawieszenie broni albo też nie zaczniemy szukać pomocy na zewnątrz. A może zamiast miotać się i męczyć w związku, pora zadziałać aktywnie? Ta książka zawiera wyjątkowy program ćwiczeń, który pomógł tysiącom par uporać się z różnego typu kryzysami. To może być dla Was trudny i bolesny proces, jednak dzięki niemu nauczycie się tworzyć świadome partnerstwo. Stańcie się dla siebie namiętnymi przyjaciółmi, rozwijając miłość opartą na wiedzy, trosce, wzajemnym szacunku i podziwie.

Dowiedzcie się, jak rozmawiać na temat tego, czego potrzebujecie, aby czuć się kochanymi.
Nauczcie się okazywać sobie miłość i spełniać wzajemne potrzeby.
Pozbądźcie się dziwacznych przekonań, wyniesionych z dzieciństwa.
Ponownie odkryjcie uroki związku i zacznijcie czerpać z niego radość.
Stwórzcie atmosferę bezpieczeństwa i wzajemnego wsparcia.

Spis treści: Rozwiń >>

Wstęp (7)

Czemu ma służyć zeszyt ćwiczeń (7)
Wstęp do procesu Imago (8)
Omówienie głównych elementów procesu (17)
Wskazówki dotyczące pracy z książką Miłosna odnowa. Program ćwiczeń dla par (18)
Procedura (19)
Sześciostopniowy zarys pojedynczej sesji (20)
Uwagi dotyczące instrukcji (20)

Sesja I: Wizja związku (23)

Sesja II: Nauka porozumiewania się, czyli Dialog Imago (39)

Sesja III: Imago, cz. 1. Powrót do czasów dzieciństwa (51)

Sesja IV: Imago, cz. 2. Urazy z dzieciństwa (71)

Sesja V: Imago, cz. 3. Poznawanie nieświadomego partnerstwa (85)

Sesja VI: Redukcja liczby wyjść ewakuacyjnych (105)

Sesja VII: Wtórne romansowanie, cz. 1. Troskliwe gesty (121)

Sesja VIII: Wtórne romansowanie, cz. 2. Niespodzianki i zabawa (135)

Sesja IX: Przekształcanie frustracji (157)

Sesja X: Radzenie sobie z gniewem (177)

Sesja XI: Wewnętrzna integracja (201)

Sesja XII: Wizualizacja miłości (223)

Dodatek (237)

Spis ćwiczeń według arkuszy ćwiczeniowych (271)

Spis ćwiczeń według instrukcji (273)

O Terapii Związków Imago (275)

O autorach (277)

Fragment książki: Rozwiń >>

Używanie zaimka domyślnego „ja” oznacza branie odpowiedzialności za własne doświadczenia
i nieobwinianie za to drugiej strony. Dzięki temu odbiorca może ze spokojem
wysłuchać tego, co nadawca ma do powiedzenia. Na przykład łatwiejsze w odbiorze, bezpieczniejsze
i bardziej konstruktywne jest stwierdzenie: „Kiedy tak mówisz, czuję się ignorowana"
niż ,,Zawsze, kiedy mówisz takie rzeczy, sprawiasz, że czuję się okropnie".
Ponadto odbiorca lepiej zrozumie komunikat i skupi się na jego treści, jeśli będziemy unikać
ostrych słów skierowanych w jego stronę, obrzucania go wyzwiskami czy krytykowania
jego charakteru lub opinii. Mówimy na przykład: „Jestem zła, ponieważ nie uprzedziłeś
mnie o spóźnieniu", a nie: „Ależ z ciebie idiota. Zupełnie nie można na ciebie liczyć, nie
wysiliłeś się nawet na to, żeby mnie uprzedzić o spóźnieniu".
Odbiorca ze swojej strony stwarza atmosferę bezpieczeństwa, mocno pozostając
w stanie opanowania i pełnej kontroli:
* Wyobraża sobie partnera/partnerkę jako skrzywdzone dziecko.
* Pamięta o tym, że uczucia nadawcy mają korzenie w dzieciństwie i są związane
z doznanymi ranami oraz że nie on jest pierwotnym źródłem rany, a co za tym
idzie, celem.
* Słucha nadawcy z empatią, troską i współczuciem.
* Odbiera komunikat, a nie reaguje na niego.