Książki

wolny rynek, liberalizm, konserwatyzm

Ludwik Dorn. Rozrachunki i wyzwania

Opis książki Ludwik Dorn. Rozrachunki i wyzwania:

Ludwik Dorn o kulisach rządów braci Kaczyńskich.

Odejście Ludwika Dorna z PiS to jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń ostatnich lat. Kto mógł przypuszczać, że tzw. „trzeci bliźniak” zostanie usunięty z partii, którą współtworzył, a z długoletnim przyjacielem Jarosławem Kaczyńskim będzie spotykał się jedynie w sądzie.
Ludwik Dorn znalazł się poza głównym nurtem polityki, dlatego może pozwolić sobie na szczerość. Opowiada m.in. o próbie budowy IV Rzeczpospolitej i niezwykłej koalicji z Samoobroną. Zdradza też, na czym polegał jego konflikt ze Zbigniewem Ziobrą, dlaczego przegrał z Januszem Kaczmarkiem wojnę o MSWiA oraz jakie tajemnice ukrywa Jarosław Kaczyński.

Fragment książki: Rozwiń >>

– Miał Pan już wyrobione zdanie o Januszu Kaczmarku?
– Wiedziałem, że to jest człowiek zręczny, dobrze wychowany. Za SLD był szefem prokuratury apelacyjnej w Gdańsku. Występował w wewnętrznym kręgu zaufania pana prezydenta. Po prostu przyjąłem to do wiadomości.

– A jaką rolę odgrywał w tej sprawie Zbigniew Ziobro?
– Zbigniew Ziobro pobiegł z kolei na skargę do premiera w sprawie śląskiej policji. Twierdził, że jej szef nie przydziela do najważniejszych spraw związanych z mafią paliwową tych funkcjonariuszy, których życzą sobie prokuratorzy. Prokuratura zawsze prowadzi walkę o najlepszych policjantów. Każdy prokurator wie, że dobrzy funkcjonariusze zapewnią mu sukces. Natomiast dobry szef policji chroni swoich asów przed zaoraniem przez prokuraturę na śmierć. Minister Ziobro ani nie powiedział mi, że nadaje określonym wątkom afery paliwowej najwyższy priorytet, ani nie poinformował prokuratury śląskiej, że potrzeby prokuratorów pracujących nad tymi wątkami mają absolutne pierwszeństwo.

– Jak zareagował premier?
– Z wyraźnym zadowoleniem. Wzywał mnie i prezentował kolejne dowody pod tezę: policja nie chce walczyć z układem. Moje wyjaśnienia, że nie można nikomu czynić zarzutu, że nie realizuje priorytetów, których nie zna, spływały po nim jak woda po kaczce.

– Uznał, że ministrowie między sobą rywalizują.
– Ja doszedłem do wniosku, że lepiej zrobić mniej, ale lepiej. Jako szef MSWiA byłem medialnie bardzo stonowany. Ograniczałem się do tego, by od czasu do czasu z wielkim triumfem ogłosić dane o kolejnych spadkach przestępczości. To jednak mało kogo interesowało. Poza tym wiedziałem, że jeśli chodzi o tytuł dzielnego szeryfa, to minister spraw wewnętrznych musi ustąpić ministrowi sprawiedliwości. Widziałem, jak minister Lech Kaczyński wygrał taką konfrontację z ówczesnym szefem MSWiA Markiem Biernackim.

– Czy prezydent Lech Kaczyński, korzystając z własnych doświadczeń w Ministerstwie Sprawiedliwości, miał propozycje, jak powinna się układać współpraca różnych urzędów i służb w walce z układem?
– W jednej z rozmów przedstawił pomysł, by prokuratorzy kierowali pracą operacyjną policji, także na etapie przedprocesowym. Wtedy oczywiście policja przestałaby być autonomiczną służbą, a stałaby się doczepką do prokuratury. Wiedziałem, że jeżeli ten pomysł się zmaterializuje i trafi do prac rządu, to najpierw będę musiał zgłosić protest, a gdy to nie pomoże, pozostanie mi podać się do dymisji. Co charakterystyczne, niesłychanie silne było utożsamienie się prezydenta z prokuraturą i traktowanie policji jako struktury, której z natury rzeczy nie można ufać.

– Premier Jarosław Kaczyński popierał ten pomysł brata?
– Już po moim odwołaniu powiedział w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej”, że działania wszystkich służb trzeba oprzeć na jednym środowisku zawodowym. Nie sprecyzował, na jakim. Myślę jednak, że ma przekonanie, iż to prokuratorzy są jedynym zasobem kadrowym, z którego należy wyciągać ludzi do twardej walki z układem.

– Jak Jarosław Kaczyński uzasadniał brak zaufania do policji?
– Mówił, że w policji pracuje bardzo wielu ludzi, więc nie bardzo wiadomo, jak wybrać tych naprawdę twardych, którzy będą walczyć z układem. Wskazał wtedy na prokuratorów. Przyznał, że choć środowisko jest zróżnicowane, to selekcję odpowiednich ludzi da się przeprowadzić sprawniej.

– Pan z nim polemizował?
– Ponieważ stał przede mną człowiek absolutnie pewien swojej racji, a moja pozycja nie była silna, w ogóle nie wchodziłem w dyskusję. Ostatecznie potem koncepcja stawiania na prokuratorów wygrała. Prokurator Janusz Kaczmarek został szefem MSWiA, prokurator Bogdan Święczkowski szefem ABW, prokurator Konrad Kornatowski komendantem głównym policji.