Książki

kryminał, sensacja

sensacja

Krew to włóczęga

Opis książki Krew to włóczęga:

Martin Luther King zamordowany. Robert Kennedy zamordowany. Los Angeles, 1968 rok. Tworzą się kolejne grupy konspiracyjne. Zbliża się kongres demokratów w Chicago, w południowym Los Angeles co chwilę wybuchają kolejne strzelaniny. Kończy się era wolnej miłości, a na scenę wkracza przemoc, chciwość i ciemne interesy. Wszyscy bez wyjątku, od Howarda Hughesa i Richarda Nixona, poprzez prawicowych morderców i lewicowych rewolucjonistów, mają krew na rękach. Dwójkę głównych bohaterów, znanych czytelnikowi z poprzednich tomów trylogii, agenta FBi Dwighta Holly?ego i byłego gliniarza Wayne?a Tedrowa, wrzuca Ellroy w sam środek narkotykowych targów, morderstw, prostytucji, przemysłu porno i konfliktów rasowych. Wayne Tedrow, obarczony przerażającą reputacją zabójcy Czarnych trudni się przemytem heroiny i buduje w Dominikanie luksusowe kasyna dla bogatych turystów. Dwight Holly ? zbir Hoovera, realizujący jego rasistowskie spiski, wplątany w śmierć Kinga, dźwiga ogromne brzemię poczucia winy. Obsesyjnie pragnie też pewnej kobiety. Doskonały kryminał znanego z telegraficznego stylu amerykańskiego pisarza.

Fragment książki: Rozwiń >>

Urządził laboratorium w swoim apartamencie hotelowym.
Zlewki, kadzie i palniki Bunsena wypełniły półki.
Z trzypalnikowej kuchenki schodziły kolejne porcyjki. Gotował
produkt rangi środków przeciwbólowych. Nie robił
narkotyków od czasów Sajgonu.
Darmowy apartament w Gwiezdnym Pyle, finansowany
przez Carlosa Marcella. Carlos wiedział, że Janice ma
raka w ostatnim stadium i że on jest utalentowanym chemikiem.
Wayne zmieszał bazę morfinową z amoniakiem. Dwuminutowe
podgrzewanie uwolniło kryształki i osad. Podgrzał
wodę do 83 stopni. Dodał bezwodnik kwasu octowego.
Wrzątkiem wypłukał odpad organiczny.
Następnie środki strącające – powolne gotowanie –
diacetylomorfina i węglan sodu.
Wayne zamieszał, odmierzył i podpalił dwa małe palniki.
Rozejrzał się po pokoju. Pokojówka zostawiła gazetę.
Wszystkie nagłówki należały do niego.
Śmierć Wayne’a seniora na skutek ataku serca. James
Earl Ray i Sirhan Sirhan w pace.
Do niego należała cała pierwsza strona. Ani razu o nim
nie wspominała. Carlos wyciszył sprawę Wayne’a seniora.
Pan Hoover wyciszył następstwa zamachów King/Bobby. Wayne patrzył, jak rośnie masa diacetylomorfiny. Dzięki
jego mieszance Janice zapadnie w półsen. Starał się o wielką
robotę u Howarda Hughesa. Hughes był uzależniony od
farmaceutyków i narkotyków. Mógł mu sporządzić osobistą
mieszankę i zabrać ją na rozmowę kwalifikacyjną.
Masa wytrąciła się w kryształkach i wyłoniła się z płynu.
Na stronie drugiej Wayne zobaczył zdjęcia Raya i Sirhana.
Brał udział w zamachu na Kinga. Brał czynny udział. Bardzo
czynny. Freddy Otash zorganizował jelenia Raya w wypadku
Kinga i jelenia Sirhana w wypadku Bobby’ego.
Zadzwonił telefon. Wayne go chwycił. Usłyszał trzaski
kodera. To na pewno bezpieczny telefon federałów i Dwight
Holly.
– To ja, Dwight.
– Zabiłeś go?
– Tak.
– Atak serca, kurde. Wylew byłby lepszy.
Wayne zakasłał.
– Carlos zajmuje się tym osobiście. Może wszystko wyciszyć.
– Nie chcę, żeby pan Hoover się tym niepokoił.
– To wyciszone. Pytanie, co z resztą.
Dwight westchnął.
– Zawsze są gadki o spisku. Zakatrupisz jakąś szychę
i zaraz powstają takie gówna. Freddy kontaktował się z Rayem
przez pośrednika, a z Sirhanem się spotykał, ale schudł
i teraz inaczej wygląda. W sumie powiedziałbym, że z obydwoma
mamy spokój.