Książki

wolny rynek, liberalizm, konserwatyzm

Intelektualiści mądrzy i niemądrzy

Opis książki Intelektualiści mądrzy i niemądrzy:

Thomas Sowell, ulubieniec nasz i naszych Czytelników przeszedł sam siebie.

Intelektualiści mądrzy i niemądrzy to napisany w sposób prosty i interesujący, głęboki traktat pokazujący, że nie trzeba być mędrcem i nie wystarczy mieć racje, by zostać autorytetem moralnym, cytowanym, rozchwytywanym i pokazywanym w mediach, jako drogowskaz wiedzy i cnoty.

Powiem więcej, Sowell dowodzi – konkretnie, na przykładach z historii współczesnego świata, jak wielu pseudointelektualistów, tzw. autorytetów moralnych, przekupnych guru i chucpiarskich idoli tłumów myli się, bładzi i bezczelnie oszukuje. Pokazuje też, jak przerażające konsekwencje ma to zjawisko na nas, maluczkich, którzy zapatrzeni na „Mistrzów”, zachowujemy się jak te owieczki, które wilki prowadzą na rzeź. Będziecie zdziwieni rozmiarami zjawiska, a tym bardziej, zakresem jego występowania. Okazuje się, że tych ibisów czczonych mamy nie tylko u siebie w kraju, na łamach nieomylnych gazet i programów telewizyjnych, ale że opanowali oni także umysły Francuzów, Wlochów, Niemców, Anglików, a przede wszystkim Amerykanów.

Na ponad 460 stron odbywa się wiwisekcja zjawiska chucpy, bezczelności i ignorancji, uzurpatorów prawdy i wiedzy z towarzystwo wzajemnej adoracji intelektualistów. Czyta się jak dobrą powieść. Zapraszamy do lektury! to będzie absolutnie bestseller!

Jan M Fijor

Fragment książki: Rozwiń >>

Do określenia tego zjawiska ukuli termin laissez-faire, czyli leseferyzm. Według zwolenników tej wizji, forsowanie przez autorytety polityki gospodarczej to, mówiąc słowami Adama Smitha, "zbędne poświęcanie uwagi" spontanicznemu systemowi interakcji, który lepiej daje sobie radę bez interwencji rządowych. Nie idealnie, ale lepiej.

Wariacje na temat takiej wizji spontanicznego ładu można znaleźć również w innych dziedzinach, np. języka lub prawa. Żadna z elit nie usiadła i nie zaplanowała języków świata lub danych społeczeństw. Języki same wyewoluowały z systemowych interakcji milionów istnień ludzkich na przestrzeni wielu pokoleń, w najbardziej zróżnicowanych społecznościach we wszystkich zakątkach globu. Językoznawcy badają i kodują reguły językowe - lecz już po fakcie. Małe dzieci uczą się słów oraz ich używania na podstawie intuicji. Dopiero potem, w szkole, uczy się je używać ich świadomie. Elity są w stanie stworzyć nowy język - taki jak, dajmy na to, esperanto. Jednak tego typu twory nigdy nie zdołały zastąpić języków, które są wynikiem ewolucji historycznej.