Książki

fantastyka, s/f

fantastyka

Pieśń Lodu i Ognia Tom 1 Gra o tron

Opis książki Pieśń Lodu i Ognia Tom 1 Gra o tron:

Część 1 sagi Pieśń Lodu i Ognia.
W Zachodnich Krainach o ośmiu tysiącach lat zapisanej historii widmo wojen i katastrofy nieustannie wisi nad ludźmi. Zbliża się zima, lodowate wichry wieją z północy, gdzie schroniły się wyparte przez ludzi pradawne rasy oraz starzy bogowie. Zbuntowani władcy na szczęście pokonali szalonego Smoczego Króla, Aerysa Targaryena, zasiadającego na Żelaznym Tronie Zachodnich Krain, ale tyranowi udało się zbiec, śmierć dosięgła go z ręki gwardzisty. Niestety, obalony władca pozostawił potomstwo, równie nieobliczalne jak on sam... Opuszczony tron objął Robert - najznamienitszy z buntowników. Minęły już lata pokoju i oto możnowładcy zaczynają grę o tron.

Fragment książki: Rozwiń >>

- Nienawidzisz tego Starka - powiedziała Dany.
- Zabrał mi wszystko, co kochałem, z powodu kilku zawszonych kłusowników i jego
jakże cennego honoru - powiedział ser Jorah z gorycza.
Z tonu jego głosu wywnioskowała, że wciaż boleje nad strata. Szybko zmienił temat. -
Patrz - powiedział, wskazujac reka. - Yaes Dothrak. Miasto konskich lordów.
Khal Drogo wraz ze swoimi bracmi krwi poprowadził ich przez ogromny bazar
Zachodniego Targu i dalej, szerokimi ulicami. Dany trzymała sie ich blisko i rozgladała sie
zaciekawiona. Yaes Dothrak było jednoczesnie najwiekszym i najmniejszym miastem, jakie
kiedykolwiek widziała. Wydało jej sie dziesiec razy wieksze od Pentos, bezmiar pozbawiony
murów czy jakichkolwiek granic, z szerokimi, omiatanymi wiatrem ulicami, wybrukowanymi
trawa, błotem i kwiatami. W Wolnych Miastach wieże, domy, mosty, sklepy i duże budowle
stoja ciasno przy sobie, natomiast Yaes Dothrak rozciagało sie leniwie w słoncu, pradawne,
aroganckie i puste.
Nawet budynki wydały jej sie dziwne. Widziała pawilony z rzezbionego kamienia,
budowle wielkie jak zamki z plecionej trawy, rozchwiane drewniane wieże, piramidy z
marmurowymi schodami czy długie budowle z bali pozbawione dachów. Tu i tam sciany
zastepowały cierniste żywopłoty. - Wszystkie sa inne - powiedziała.
- Twój brat czesciowo miał racje - przyznał ser Jorah. - Dothrakowie nie buduja.
Tysiac lat temu, kiedy potrzebowali domu, kopali w ziemi dziure i przykrywali ja dachem z
plecionej trawy. Wszystko, co widzisz tutaj, zostało zbudowane przez niewolników
sprowadzonych z podbitych ziem; niewolnicy budowali na modłe swoich krajów.