Książki

kryminał, sensacja

sensacja

Forsy jak lodu

Opis książki Forsy jak lodu:

Michael Cantella jest najlepszym młodym naganiaczem w jednym z największych banków na Wall Street. Robi karierę i żeni się z Ivy. Podczas podróży poślubnej na Bahamach Ivy ginie bez śladu... Cztery lata później Michael ma górę pieniędzy, nową żonę i pozycję nie do obalenia. Gdy w urodzinowy wieczór loguje się do swych kont internetowych ze zdumieniem stwierdza, że wszystkie są dokładnie wyczyszczone z gotówki. I dostaje e-mail o treści: "Wszystko zgodnie z planem. Całuski"... Zemsta i korporacyjne szpiegostwo z aferami na Wall Street w tle.

Fragment książki: Rozwiń >>

W porze lunchu byłem już z powrotem na Manhattanie, ale nie zdążyłem nic zjeść.
Miałem kilkadziesiąt telefonów i e-maili od mojej ekipy, a jeszcze więcej od reporterów,
którzy zarzucali sieci z nadzieją na ciekawy cytat od kogokolwiek, najlepiej od kogoś z
zarządu, kto zechciałby potwierdzić plotki o nieuchronnym końcu naszej firmy. Jeden, a
właściwie jedna z nich polowała na mnie z kuszą.
- Michael, mówi Rosario Reynolds z FNN. Dzwonię, żeby zaprosić pana do mojego
programu. Wiem, że tak samo jak my jest pan wstrząśnięty zabójstwem Chucka, ale
wygląda na to, że sugerując związek między kradzieżą pańskich pieniędzy i zmasowanym
atakiem na Saxton Silvers, Chuck na coś wpadł. Byłabym wdzięczna, gdyby zechciał pan
u mnie wystąpić i to skomentować. Proszę do mnie zadzwonić.
Nie byłem pewny, co o tym myśleć. Ale nawet gdybym chciał, nie zdążyłbym jej
odpowiedzieć. Punktualnie o wpół do drugiej siedzieliśmy z bratem w sądzie rodzinnym.
- Proszę wstać!
Rano Mallory złożyła pozew i jeśli przedtem miałem jeszcze wątpliwości co do tego, czy
szła na całego, teraz ostatecznie się ich wyzbyłem. Woźny wywołał sprawę, adwokaci
potwierdzili swoją obecność i przedstawili sądowi swoich klientów. W brzuchu ściskało
mnie tak, że lepiej nie mówić. Widziałem i przeżywałem coś, czego nie widziałem i nie
przeżywałem w najgorszych koszmarach: po drugiej stronie sali siedziała Mallory, która
nie chciała nawet na mnie spojrzeć. Cantella kontra Can-tella. Obłęd.
- Panie mecenasie - zaczął sędzia - oby pański wniosek, który sekretarka wcisnęła w
dzisiejszy porządek dzienny, był rzeczywiście pilny.
Elgin Highsmith wstał.
- Jest, Wysoki Sądzie.
Highsmith był najpopularniejszym wśród Silveretek specjalistą od rozwodów, urodzonym
na Brooklynie byłym policjantem z mosiężnymi jajami. Dosłownie. No, może nie do
końca, bo nie z jajami, tylko kulkami. Była to koszmarna taktyka zastraszająca.
Podchodząc do pulpitu, najpierw przetaczał je zwinnie między palcami, tak że głośno
stukotały, w końcu chował je do kieszeni. Wyglądało to komicznie, ale tylko pozornie, bo
w Highsmi- sie nie było nic komicznego. Wiele grubych ryb z Wall Street wciąż słyszało
ten metaliczny stukot, wspominając, jak odholowywano ich bentleye i astony martiny. To
właśnie ten strateg doskonały doradził Mallory, żeby wyczyściła nasze konto, zanim
zorientowałem się, co jest grane.
- Za pozwoleniem Wysokiego Sądu... - Odszedł od pulpitu. Mówił bez notatek;
naprawdę miał jaja. – Moja klientka żąda zamrożenia wszystkich aktywów pana Michaela
Cantelli. Żąda również listy wszystkich kont, które zlikwidowano w ciągu ostatnich
czterdziestu ośmiu godzin i z których środki przelano na jego prywatne konto na
Kajmanach.
Omal nie zerwałem się z miejsca, ale uprzedził mnie mój brat.