Książki

wolny rynek, liberalizm, konserwatyzm

Fenomen żydowski?

Opis książki Fenomen żydowski?:

Autor, przedstawiając dystynktywne cechy żydowskiej kultury i osobowości, drobiazgowo ukazując je na przestrzeni dziejów, wykorzystuje zarówno żydowskie, jak i nie - żydowskie udokumentowane źródła.
Spośród rozlicznych tematów podejmowanych przez amerykańskich akademików i intelektualistów żaden nie jest równie drażliwy, jak kwestie wpływów etnicznych, a spośród nich żadna nie jest drażliwa w omawianiu, niż kwestia wpływów zydowskich. Eseje prof. Kevina MacDonalda, pomieszczone w niniejszym zbiorze, poruszają ten temat zarówno uczciwie, jak i gruntownie: przynoszą także dogłębne wytłumaczenie powodów, dla których tak wielu Żydów reaguje gwałtownie na wszystko, co uważa za niebezpieczne dla swego punktu widzenia i wynikającej zeń polityki, dlaczego mają oni skłonność do tego, aby widzieć zagrożenie nawet w zupełnie niewinnych uwagach i działaniach nie - Żydów.

Fragment książki: Rozwiń >>

Kiedy umierał heretyk, członkowie specjalnego pogrzebowego komitetu chłostali jego ciało, umieszczali je na wozie wypełnionym gnojem i zostawiali poza obrębem żydowskiego cmentarza. Tam, gdzie władze były bardziej pobłażliwe, często dochodziło do zaciętych starć między różnymi żydowskimi sektami. Nierzadko dotyczyły one tak błahej religijnie materii, jak rodzaj butów, jaki powinno się nosić. W roku 1838 gubernator południowo-zachodniej Rosji wydał dyrektywę, aby policja miała na oku synagogi, ponieważ bardzo często zdarza się, że zostawiają po sobie martwych Żydów. Przy wejściu do synagogi znajdowały się areszty, a więźniowie byli maltretowani fizycznie przez wiernych, kiedy ci przychodzili na nabożeństwo.
Nic dziwnego, że w grupach tych panowała niezwykła solidarność; rząd oficjalnie stwierdził, że chasydzi są z sobą związani ciałem i duszą. Solidarność ta opierała się nie tylko na osobie rebego i opisanych powyżej potężnych instrumentach kontrolowania społeczności, lecz także na wielkiej, wewnątrzgrupowej szczodrości i wielkoduszności, które do pewnego stopnia łagodziły nędzę, w jakiej żyli. Rzecz jasna, nie trzeba dodawać, że solidarność chasydów była postrzegana z zewnątrz jako zagrożenie: Jak długo jeszcze będziemy tolerowali chasydzką sektę, którą spaja tak silna więź, i której członkowie pomagają sobie nawzajem.