Książki

kryminał, sensacja

sensacja

Dziedzictwo Stonehenge

Opis książki Dziedzictwo Stonehenge:

Sekretne rękopisy, zaszyfrowane symbole, zakapturzeni mnisi i spora dawka historycznych szczegółów ? przyprawiająca o dreszcze lektura, w której autor niezwykle umiejętnie połączył elementy prastarego kultu ze współczesnym wątkiem porwania. Tę pełną sekretów, historycznych szczegółów, spisków i przygód powieść czyta się po prostu doskonale. Christer co rusz podsuwa czytelnikowi fałszywe tropy, trzymając go w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Ciekawa i błyskotliwie napisana. Gorąco zachęcam, by wybrać się z autorem w tę fascynującą, pełną niebezpieczeństw podróż. Steve Berry, bestsellerowy pisarz amerykański. Osiem dni przed letnim przesileniem pod jedną z największych europejskich budowli megalitycznych dochodzi do brutalnego mordu. Na oczach tłumu tajemniczych zakapturzonych postaci ginie mężczyzna w niewyobrażalnych męczarniach. Kilka godzin później światowej sławy poszukiwacz skarbów odbiera sobie życie, zostawiając synowi, młodemu archeologowi, tajemniczy list z zaszyfrowaną wiadomością. Przy pomocy nieustraszonej policjantki hrabstwa Wiltshire mężczyzna odkrywa wkrótce istnienie tajnej organizacji, od tysięcy lat związanej ze Stonehenge. Okazuje się, że jej charyzmatyczny i bezlitosny przywódca nie cofnie się nawet przed ofiarą z ludzi, byle odkryć zaklętą w kamieniach tajemnicę?

Fragment książki: Rozwiń >>

Nów, niedziela, 13 czerwca
Stonehenge
Kłęby nocnej mgły toczą się jak biegacze pustynne.
Na płaskich, ciągnących się kilometrami polach hrabstwa Wiltshire zakapturzeni
Patrzący wznoszą oczy ku niebu, by rozpoznać na nim pierwszy
przebłysk ledwie widocznego srebrzystego sierpa. Jest nów, widać jedynie
cień dziewiczej bieli pod ciężkim welonem czarnego aksamitu nieba.
Na horyzoncie blada twarz obraca się pod kapturem. Stara dłoń unosi
pochodnię. Patrzący wymieniają ciche pospieszne słowa. Ofiara jest przygotowana.
Odbyła przepisowy post. Siedem dni bez jedzenia. Bez światła, bez
dźwięku, bez dotyku, bez zapachu. Jej ciało zostało oczyszczone z wszelkich
nieczystości. Jej zmysły wyostrzyły się. Jest skupiona na swoim losie.
Patrzący są ubrani w ręcznie tkane szaty związane sznurem uplecionym
z naturalnych włókien, na nogach mają buty z twardej skóry. Tak
ubierali się starożytni, twórcy Bractwa.
Czyściciele zdejmują z mężczyzny brudne odzienie. Opuści ten świat
tak, jak na niego przyszedł. Zsuwają z jego palca pierścień. Ściągają zegarek
z jego ręki. A z szyi srebrny łańcuszek z symbolem jakiegoś fałszywego
boga.
Niosą go, opierającego się z całych sił, do rzeki i zanurzają go w wodzie.
Zimna woda wlewa się do jego ust, pieni się w jego płucach. Mężczyzna
walczy jak schwytana na wędkę ryba, próbuje wyrwać się z ich rąk
i uciec wraz z szybkim nurtem.
Ale tak się nie stanie.
Kiedy zostaje oczyszczony, wyciągają go, plującego, na brzeg. Nosiciele
rzucają się na niego i przywiązują go pasami kory do noszy z sosnowego
drzewa, szlachetnego drzewa, które towarzyszy im od epoki lodowcowej.
Unoszą go wysoko na ramionach. Niosą go jak dumni i kochający krewni
trumnę ze zwłokami ukochanego brata. Jest dla nich cenny. Idą daleko – prawie cztery kilometry. Na południe od starożytnego
obozowiska Durrington. Ku wielkiej alei, gdzie stoją ogromne, czterdziestotonowe
bloki piaskowca.
Nosiciele nie skarżą się. Znają ból, jaki cierpieli ich przodkowie, przenosząc
te ogromne głazy na odległość setek kilometrów. Astroarchitekci
przemierzyli wzgórza i doliny, przekroczyli wzburzone morze. Rogami
jeleni i łopatami z kości wołów wykopali rowy tam, gdzie teraz jest krąg.
Za Nosicielami idą Podążający. Sami mężczyźni. Wszyscy ubrani identycznie,
w szorstkie brązowe szaty z kapturem. Przybyli z całej Brytanii
i Europy, z całego świata. Gdyż dziś w nocy złożona zostanie pierwsza
ofiara nowego Mistrza Kręgu. Zaległa ofiara dla bogów. Taka, która odnowi
duchową moc kamieni.