Książki

kryminał, sensacja

sensacja

Dom sióstr

Opis książki Dom sióstr:

Wyjazd na Boże Narodzenie do Yorkshire, krainy wyżynnych torfowisk w północnej Anglii, miał być prezentem urodzinowym i ostatnią próbą uratowania rozpadającego się małżeństwa. Jednak od początku Barbarze i Ralphowi Ambergom nic się nie układa. Już od pierwszej nocy wynajęta przez nich posiadłość Westhill House zostaje odcięta od świata z powodu śnieżycy. Barbara, myszkując po domu, natrafia niespodziewanie na zapiski byłej właścicielki posiadłości, Frances Gray. Ich lektura ożywia niezwykłą historię sprzed pięćdziesięciu lat. Zagłębiając się w aurę miłości, nienawiści, pogardy i tęsknoty za wolnością, Barbara zaczyna poznawać własną duszę i dojrzewa do najważniejszej decyzji. Decyzji, która nie tylko zmieni jej życie, ale będzie zarazem dopełnieniem losu Frances Gray. Doskonały thriller psychologiczny ?niemieckiej królowej kryminałów?!

Fragment książki: Rozwiń >>

Ta podróż od początku stała pod nieszczęśliwą gwiazdą.
Ralph od samego rana był małomówny i zamknięty w sobie,
lecz jego nastrój stał się jeszcze bardziej posępny, kiedy na lotnisku,
śpiesząc się, zwrócili uwagę na zdjęcie Barbary na stronie tytułowej
jakiegoś szmatławca, umieszczonego na obrotowym stojaku przed
kioskiem z gazetami. Ralph zatrzymał się i przez chwilę wpatrywał
w pisemko, a następnie wyciągnął portmonetkę.
– Daj spokój! – zdenerwowała się Barbara. Popatrzyła na zegarek. – Lada chwila odlatuje nasz samolot!
– Mamy jeszcze dość czasu – odparł. Wziął czasopismo i podał
monetę sprzedawcy za kontuarem. – Uważam, że to bardzo dobre
zdjęcie. Nie powinniśmy go ignorować.
Zdjęcie rzeczywiście było dobre: Barbara miała na sobie czarny
kostium, w którym wyglądała zarówno seksownie, jak i poważnie,
głowę miała podniesioną wysoko, a usta lekko otwarte. Rozpuszczone jasne włosy rozwiane na wietrze. Nad zdjęciem widniał napis
grubymi czerwonymi literami: ZWYCIĘŻCZYNI.
– Gazeta jest wczorajsza – wyjaśniła Barbara, rzuciwszy okiem
na datę. – Zdjęcie zostało zrobione w piątek w sądzie, po zakończeniu procesu Kornbluma. Nie wiem, dlaczego ta sprawa wzbudziła
taką sensację!
Brzmiało to tak, jakby się usprawiedliwiała. Zdenerwowało ją to.
Dlaczego ma się tłumaczyć przed Ralphem z tego, że wygrała proces
i że prasa tak żywo interesuje się sprawą? Dlatego, że Ralph czuje
się zażenowany, gdy jego żona bywa przedmiotem sensacyjnych doniesień w prasie bulwarowej, że spektakularne rozprawy są tak czy owak poniżej jego poziomu, że uważa obrońców w procesach karnych za prawników drugiej kategorii? Ralph ściśle rozróżniał adwokatów i obrońców w sprawach karnych. On był oczywiście adwokatem. Pracował w renomowanej frankfurckiej kancelarii i zajmował
się głównie wielkimi procesami w branży ubezpieczeniowej, którymi
nie interesował się prawie nikt oprócz samych uczestników. Barbara broniła sprawców ciężkich przestępstw i odnosiła tyle sukcesów,
że wciąż proponowano jej nowe sprawy, które opinia publiczna śledziła miesiącami z zapartym tchem. Ralph zarabiał więcej pienię-
dzy, Barbara była ulubienicą dziennikarzy. Każdemu z nich dwojga
przeszkadzało to, co wyróżnia drugie.
Gdy w końcu siedzieli już w samolocie – w ostatniej chwili stawili się przy swojej bramce – i stewardesy zaczęły rozdawać napoje,
Barbara zadała sobie pytanie, które zadawała sobie już nieraz w minionych miesiącach, kiedy w ich małżeństwie pojawił się ten ton
wiecznego rozdrażnienia i ta permanentna agresja. Na pewno nastąpiło to niepostrzeżenie, gdyż nie mogła sobie przypomnieć żadnej
konkretnej daty. Ona sama z pewnością nie dostrzegła pierwszych
znaków ostrzegawczych. Pamiętała, że Ralph już od dłuższego czasu mówił o problemach.