Książki

romanse

Cukiernia pod Amorem. Część 1. Zajezierscy

Opis książki Cukiernia pod Amorem. Część 1. Zajezierscy:

Podczas wykopalisk na rynku w Gu?towie archeolodzy dokonują niezwykłego odkrycia. Wzbudza ono zainteresowanie córki właściciela cukierni Pod Amorem. Czy Iga rozwikła dawną rodzinną tajemnicę? Czy przepowiednia sprzed wieków naprawdę się spełniła? W poszukiwaniu odpowiedzi prześledzimy fascynującą historię rozkwitu i upadku jednego z najświetniejszych mazowieckich rodów. Zajezierscy to pierwsza część trzytomowej sagi o Gutowie. Autorka opisuje losy kilku pokoleń kobiet (i ich mężczyzn) w malowniczej scenerii dziewiętnastowiecznych dworków oraz współczesnej prowincji. Znakomicie oddaje koloryt epoki, zarówno jeśli chodzi o realia życia codziennego, jak i przełomowe wydarzenia historyczne. Przeplata przeszłość z teraźniejszością, tworząc niepowtarzalną opowieść o silnych kobietach, ich marzeniach i namiętnościach oraz wytrwałym dążeniu do wyznaczonych celów. Wstąpiłam do cukierni Pod Amorem. I nie żałuję. Tu współczesność i przeszłość splatają się jak warkocz drożdżowej chałki. Jest w niej wszystko, co lubię: słodycz miłości, gorycz zdrady, pokręcone ludzkie losy, tajemnice z przeszłości i pierścień, i mumia, i jagodzianki. Czekam na ciąg dalszy, bo apetyt został niezaspokojony. A ja jestem książkowym łasuchem. DOROTA WELLMAN, dziennikarka TVN, autorka programu ?Czytam, bo lubię? To porywająca saga z wielką historią w tle. Barwna, napisana z wyczuciem, a przy tym wciągająca. ROBERT BRUTTER, scenarzysta seriali ?Ranczo? i ?Rodzina zastępcza? MAŁGORZATA GUTOWSKA-ADAMCZYK jest absolwentką Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST. Jest autorką powieści: ?110 ulic?, ?220 linii?, ?Niebieskie nitki?, ?13. Poprzeczna?, ?Wystarczy, że jesteś? oraz ?Serenada, czyli moje życie niecodzienne?, była też scenarzystką serialu ?Tata, a Marcin powiedział??. Mieszka z mężem ? reżyserem Wojciechem Adamczykiem, synami Maciejem i Piotrem oraz sukami Mambą i Neską w Warszawie-Aninie. Autorka jest laureatką nagrody ?Książka Roku 2008?, przyznawanej przez Polską Sekcję IBBY, za powieść ?13. Poprzeczna?.

"(...) Teraz należało tylko się zaczaić w pobliżu i czatować nań, jak on czatował na zwierzynę, z ciecierskich lasów. Bartek przypadkiem znalazł się za plecami Szczęsnego. Kiedy zobaczył, że ten wbrew logice, rozpina kożuch i wyjętym zza pazuchy obrzynem celuje w stronę myśliwych, postanowił strzelić w tym samym momencie. To on jednak, a nie Szczęsny wystrzelił. Być może, gdyby się nie był pośpieszył, to Szczęsny wymierzyłby hrabiemu karę, sam stając się mordercą. A hrabia i tak by nie żył. Stało się jednak inaczej. Niezbędne są wyroki boskie. O tym wszystkim myślał Bartek na swym łożu boleści, gdy wydawało mu się, że rachunki są raz na zawsze wyrównane. (...)"

Fragment książki: Rozwiń >>

Zabierając ze sobą tylko jedną służącą, swoją pannę
wyprawną, Adelę Filipek, bez której nijak nie potrafiłaby
się obejść chociażby przy czesaniu czy wiązaniu gorsetu,
i minimalny bagaż z dobrze ukrytymi w drugim dnie kufra
kosztownościami, umówionego dnia pałacową bryczką
Barbara Zajezierska dojechała do poczty w Gutowie.
Odprawiwszy woźnicę, z pewnym niepokojem oczekiwała
na dyliżans. Wiele rzeczy robiła wtedy po raz
pierwszy i sama. Pocieszała się jedynie, że Toroszyn jest
człowiekiem honoru, a przede wszystkim tym, że warto
wydać każdą kwotę, by uniknąć zsyłki na Sybir. Była
wiosna 1864 roku.
Do Warszawy dotarły późnym wieczorem. Barbara
Zajezierska dziękowała w duszy Bogu, że Toroszyn nie
wybrał na miejsce spotkania innego hotelu. Hotel Europejski
znajdował się niedaleko stacji pocztowej. Wzięła
dorożkę i szybko znalazła się na miejscu. Szczęśliwa, że
podróż upłynęła w miłym towarzystwie i bez przygód,
wkrótce zasnęła w swoim pokoju, nie zastanawiając się,
co ją tu spotka.