Książki

ezoteryka

parapsychologia

Cud uważności

Opis książki Cud uważności:

"Uważność jest cudem - jak mówi tradycja buddyjska - dzięki któremu poznajemy siebie samych. Potrzebujemy spokoju serca i samokontroli, jeśli chcemy, aby nasze wysiłki przynosiły dobre rezultaty. Jeśli bowiem tracimy samokontrolę, pozwalamy niecierpliwości i złości zakłócić naszą pracę, to odbieramy jej tym samym jakąkolwiek wartość. Każdą czynność powinniśmy wykonywać uważnie. Aby zapanować nad naszym umysłem i uspokoić myśli, musimy uważnie przyglądać się naszym uczuciom i wrażeniom zmysłowym oraz jednoczyć się z nimi. Nauczmy się patrzeć na wszystkie istoty oczami pełnymi współczucia. Główny przekaz tej książki przekłada się na naszą postawę wobec innych ludzi, a zwłaszcza najbliższe otoczenie. Kwintesencją rozważań autora jest wskazówka: Jest tylko jeden najważniejszy czas, a ten czas - to teraz. Chwila teraźniejsza jest jedynym czasem, jaki mamy. Najważniejszą osobą jest zawsze ta, z którą właśnie przebywamy, która stoi przed nami, bo kto wie, czy jeszcze z kimkolwiek będziemy mogli się spotkać. Najważniejszym zajęciem jest czynienie szczęśliwym tego, kto znajduje się obok nas, albowiem samo to stanowi cel życia". - Stanisław Milc "Super Linia"

Fragment książki: Rozwiń >>

Chciałbym poświęcić trochę miejsca na omówienie metod, którymi możesz się posłużyć, by uwolnić się od ograniczonego widzenia i strachu i osiągnąć wielkie współczucie. Będą to rozważania o współzależności, nietrwałości i współczuciu.
Kiedy siedzisz, medytując, po wyciszeniu umysłu zacznij kontemplować współzależność różnych przedmiotów. Medytując, nie rozmyślaj o filozofii współzależności, lecz wnikaj umysłem w sam umysł. Dzięki sile koncentracji odsłaniasz prawdziwą naturę kontemplowanego przedmiotu.
Przypomnij sobie starą prostą prawdę: podmiot wiedzy nie może istnieć niezależnie od przedmiotu wiedzy. Widzieć znaczy widzieć coś. Słyszeć - to słyszeć coś. Być złym - to być złym na coś. Nadzieja jest nadzieją na coś. Myślenie jest myśleniem o czymś. Bez przedmiotu wiedzy (czegoś), nie istnieje podmiot wiedzy. Praktykujący skupia się w medytacji na umyśle, dzięki czemu może zobaczyć wzajemną zależność podmiotu i przedmiotu wiedzy. Kiedy praktykujemy bycie jednym z oddechem, wiedza o oddechu jest umysłem. Kiedy praktykujemy bycie jednym z ciałem, wiedza o ciele jest umysłem. Kiedy praktykujemy bycie jednym z przedmiotami poza nami, wtedy wiedza o tych przedmiotach również jest umysłem. Kontemplując naturę współzależności wszystkiego, kontemplujemy umysł.