Książki

literatura faktu, reportaż

Córka rabina o seksie, narkotykach i ortodoksyjnych Żydach

Opis książki Córka rabina o seksie, narkotykach i ortodoksyjnych Żydach:

Reva Mann okazała się paskudnym dzieckiem, zakałą porządnej rodziny. Jej dziadek był naczelnym rabinem Izraela, ojciec cieszył się opinią szacownego rabina w Londynie. Tymczasem Reva buntuje się przeciwko przyzwoitemu wychowaniu i wszystkiemu, co wyniosła z domu. Aby żyć po swojemu, zrywa z rodziną i jej tradycjami, popadając w całkowitą skrajność - rzuca się w wir narkotyków i seksualnej swobody. Kilka lat później przychodzi opamiętanie, Reva wstępuje do szkoły dla pobożnych kobiet w Jerozolimie. Chce zapomnieć o błędach młodości i zacząć nowe życie. Wychodzi za mąż za ortodoksyjnego Żyda, zostaje przykładną żoną i matką gromadki dzieci. W swoich zdumiewająco szczerych wspomnieniach Reva odsłania nam zamknięty świat skrajnie ortodoksyjnego żydostwa. Opisuje, jak swatka raiła jej kolejnych kandydatów i jak wyglądały aranżowane randki ze studentami Talmudu. Bez cienia zażenowania opowiada o rytuałach związanych z małżeństwem, o swojej nocy poślubnej, kodzie zachowań seksualnych i partnerskich obowiązkach.

Fragment książki: Rozwiń >>

Przez cały szabas powtarzam sobie nazwisko zapisane na samoprzylepnej karteczce i sprawdzam, jak by to brzmiało: Reva Levinson. Wyciągam dłoń, przechylając ją to w jedną, to w drugą stronę, i wyobrażam sobie, że zdobi ją pierścionek z brylantem i obrączka. W niedzielę, poniedziałek i wtorek rezygnuję z lunchu w nadziei, że będę mogła włożyć szarą sukienkę, która ostatnio trochę piła mnie w biodrach.
We wtorek wieczorem, po odmówieniu modlitwy, kąpię się i czeszę. Maluję powieki cieniutką warstewką cienia i lekko pociągam usta bezbarwnym błyszczykiem. Szara sukienka wciąż jest trochę za ciasna, więc w końcu wkładam prostą kremową kieckę, która wydaje mi się odpowiednia: jest skromna, ale ładna, i niewinna, choć niezupełnie.
Zaledwie tydzień po mojej wcześniejszej wizycie w hotelu King David, punktualnie o ósmej wieczorem znów wchodzę do recepcji przez obrotowe drzwi i zaczynam się rozglądać. Opadając na aksamitny fotel zastanawiam się, który z siedzących tu mężczyzn to Chaim Dowid.