Książki

fantastyka, s/f

fantastyka

Caine Czarny Nóż. Akty Caine'a

Opis książki Caine Czarny Nóż. Akty Caine'a:

Pisząc powieści "Bohaterowie umierają" i "Ostrze Tyshalle'a", Matthew Stover stworzył nowy typ powieści fantasy i dostosowany do niego nowy rodzaj bohatera - Caine'a, niegdysiejszego ulicznego bandytę, obecnie supergwiazdę przemysłu rozrywkowego. Caine żyje w przyszłości, w której reality show odbywają się w innym wymiarze, w świecie, gdzie istnieje magia, a bogowie stąpają po ziemi. W tej pięknej i dzikiej krainie jest on niezrównanym zabójcą, żywą legendą, wytworem jednego z najlepszych programów rozrywkowych w historii. W którymś z sezonów niemal w pojedynkę pokonał - w zasadzie unicestwił! - najgroźniejsze ze wszystkich dzikich plemion: Czarne Noże. Jednakże wstrząsająca prawda o wydarzeniach tamtej krwawej przygody nigdy nie wyszła na jaw... Aż do dziś.
Minęło trzydzieści lat. Caine wraca do miejsca swojego największego triumfu - lub, jak woleliby niektórzy, największej zbrodni - na prośbę przybranego brata, Orbeka, ostatniego z prawdziwych Czarnych Noży. Ale gdziekolwiek się udaje, jego tropem podąża niebezpieczeństwo i wkrótce Caine jak zwykle ląduje w tarapatach: wdaje się w walkę na śmierć i życie, w której na pozór skazany jest na klęskę, a od wyniku tego starcia zależy los dwóch światów.
Tak jak najbardziej lubi.

Fragment książki: Rozwiń >>

Odpowiada mi błysk platynowego krążka wielkości monety, który na przemian pojawia się i znika - pstryk, pstryk, pstryk - między serdelkowatymi palcami Rababala. Ta zabawa zastępuje u niego myślenie. Mięsiste policzki, obwisłe, zakurzone i spocone zupełnie nie pasują do beztrosko zwinnych palców.
-Zapasów mamy tylko na dziesięć dni. Nie możemy czekać. Nasi inwestorzy...
- Naszym inwestorom nie grozi wydymanie przez dwieście ogrillów - przerywam mu. - A nam owszem. - Opieram się o mur i patrzę na pofałdowaną równinę. - Gdyby nie ta banda, może udałoby się nam zwinąć obóz i zniknąć wśród wadisów. Może.
- Chcesz uciekać? Wycofać się? Czmychnąć? Zwiać?
Marade posyła mi pogardliwe spojrzenie, które widzę podwójnie: odbija się do góry nogami w jej efektownym kirysie. Chyba właśnie się modliła, jest w pełnej zbroi. Nie będę udawał, że mi się nie podoba. Ta kobieta nadaje zupełnie nowy sens słowu "napierśnik". A ten protekcjonalny grymas jeszcze dodaje jej uroku...
Ciacho na sterydach, w ubranku z klubu sado-macho.
- Nie chciałabym użyć słowa zaczynającego się na C, ale "cykor" sam się nasuwa...
- Moje imię zaczyna się na C.
Wybucha głośnym śmiechem i na jej plecy spływa złocista fala: jej włosy lśnią nie gorzej niż pancerz, a ja znów łapię się na myśli, że mógłbym na nią polecieć, gdyby puściła do mnie oczko. Rany... Zmiażdżyłaby mi miednicę jak biszkopt.
- Chyba nie oddamy im pola jak drewniane żołnierzyki, co? Bez choćby jednej potyczki?
- Na drewnianych żołnierzykach znasz się z pewnością lepiej ode mnie - zauważam.
Jej uśmiech blednie. Kurna, ale ze mnie geniusz: więcej żartów o lesbach, to na pewno mnie polubi.
- Jedna potyczka i będzie po nas - dodaję.
- Mamy ponad dwa tuziny zbrojnych...
- Tragarzy z mieczami.
Pretornio szuka czegoś w fałdach sutanny.
- Dzięki talenton Dal'kannitha Boga Wojny ci tragarze...
- Jasne. Ci tragarze. - Krzywię się. - Naprawdęmyślisz, że za pięć rojali miesięcznie nie marzą o niczym innym, tylko o naparzaniu się z ogrillami? To zwykli najmici.