Książki

fantastyka, s/f

fantastyka

Bohater wieków

Opis książki Bohater wieków:

Zabicie Ostatniego Imperatora, by obalić Ostatnie Imperium, było właściwym krokiem, prawda? Wraz z powrotem zabójczej formy wszechobecnych mgieł, wzmagającymi się opadami popiołów i coraz potężniejszymi trzęsieniami ziemi, Vin i Elend zaczynają mieć wątpliwości. Przed wieloma laty Zniszczeniu – jednej z pierwotnych istot, które stworzyły świat – obiecano prawo do unicestwienia wszystkiego, co istnieje. Teraz, gdy Vin została podstępem nakłoniona do uwolnienia go ze Studni Wstąpienia, Zniszczenie pragnie wyegzekwować swoje prawo.
Zakończenie trylogii „Z Mgły Zrodzony” wypełnia obietnicę pierwszych dwóch tomów. Związki zasugerowane w pierwszych rozdziałach wskoczą na swoje miejsce, a niespodzianki, satysfakcjonujące, choć zaskakujące, rozkwitną niczym fajerwerki, by oszołomić i rozbawić. Wszystko poprowadzi do finału, niezwykle oryginalnego i odważnego, który zmusi każdego czytelnika do przetarcia oczu, jakby się obudził z cudownego snu.

„Sanderson to geniusz zła. Inaczej nie da się opisać tego, co udało mu się stworzyć w tym wspaniałym ostatnim tomie trylogii ‘Z Mgły Zrodzony’. Wszystkie znajome pomysły i fabuły epickiej fantasy zostały wywrócone na nice, a zakończenie jest wręcz niewiarygodne w swojej zuchwałości. Postacie są błyskotliwe, kreacja świata rzetelna, fabuła skomplikowana i fascynująca – jeśli nie czytaliście dwóch pierwszych tomów, zróbcie to natychmiast, a później kupcie ten. Nie pożałujecie”.
- Romantic Times BOOKreviews (Złoty medal, najlepszy wybór)

Fragment książki: Rozwiń >>

Fatren odwrócił się do Druffa, który wytarł nos i wzruszył ramionami.
Podążyli za Sevem wzdłuż wału, w stronę głównej bramy Popiół i kurz
kłębiły się nad ubitą ziemią, zbierając się W rogach. Ostatnio nie mieli
czasu na sprzątanie. Kobiety musiały pracować na polach, gdy mężczyźni
szkolili się i przygotowywali do wojny
Przygotowania do wojny Fatren mówił sobie, że ma dwa tysiące „żołnierzy”,
choć naprawdę miał tysiąc skaa z mieczami. Szkolili się przez
dwa lata. ro prawda, lecz brakowało im doświadczenia.
Grupa mężczyzn tłoczyła się przy bramie, stojąc na wale lub opierając
się o niego. Może nie powinienem tyle poświęcać na szkolenie żołnierzy
pomyślał Fatren. Gdyby ten tysiąc pracował w kopani, mielibyśmy rude
na łapówki.
Tyle tylko, że kolossy nie przyjmowały łapówek. Zabijały. Fatren zadrżał,
myśląc o Garthwood. To miasto było większe od jego, lecz do
Vetitan dotarła mniej niż setka uciekinierów. Wszystko wydarzyło się
przed trzema miesiącami. Miał irracjonalną nadzieję. że kolossy zadowoli
zniszczenie tamtego miasta.
Powinien był się domyślić, Kolossy nigdy nie były zadowolone.
Fatren wspiął się na wał, a za nim podążyli żołnierze w połatanych
ubraniach z ponaszywanymi kawałkami skóry Spojrzał poprzez spadający
popiół na ciemny krajobraz, który wyglądał tak, jakby pokrywał go
głęboki, czarny śnieg.
Zbliżał się samotny jeździec, ubrany w ciemny płaszcz z kapturem.
- jak myślisz, Fats? - spytał jeden z żołnierzy - Zwiadowca kolossów?
Fatren prychnął.
- Kolossy nie wysłałyby zwiadowcy, a szczególnie człowieka.
- Ma konia - powiedział Drulfel, chrząkając. - Przydałby się nam
jeszcze jeden