Książki

literatura piękna

powieści obce

Arabska pieśń

Opis książki Arabska pieśń:

Arabska pieśń - przejmująca opowieść o muzułmańskiej rodzinie, w której dwie żony walczą o miłość męża. Zazdrość, namiętność, wybory w imię Allacha, a w tle piękno kultury islamskiej.

Historia zamożnej muzułmańskiej rodziny, która wydaje się nie mieć żadnych zmartwień. Głowa rodu, charyzmatyczny Mahmud, jednak nie dostrzega narastającego konfliktu pomiędzy swoimi żonami: młodą postępową Egipcjanką i starszą żyjącą zgodnie z tradycją Sudanką. Kobiety różni wszystko, gdy dochodzi do tragedii, przyszłość całej rodziny staje pod znakiem zapytania… Arabska pieśń to poruszająca opowieść o kulturze muzułmańskiej, skomplikowanych relacjach rodzinnych i wyborach w imię Allaha.

Fragment książki: Rozwiń >>

Upewniwszy się, że dzieci śpią, włożyła granatową sukienkę w groszki i uczesała włosy, utrwalając fale odrobiną lakieru. Wargi pociągnęła szminką, a brwi przygładziła specjalną czarną szczoteczką. Przyjrzała się swojemu odbiciu w lustrze. Czegoś brakuje. Torebki. Tak naprawdę jej nie potrzebuje, skoro wybiera się tylko do innej części seraju, ale sięgnęła po nią. Dopełniała jej wizerunku i poprawiała jej humor. Z powodu choroby gospodarza w całej posiadłości panowało przygnębienie. Nabilah miała ochotę uciec do przyjaciółek i znajomych. Ale oczywiście przyzwoitość nakazywała jej pozostać w domu. Dopiero po powrocie męża do pracy będzie mogła prowadzić życie towarzyskie, ograniczone zresztą do innych zamożnych Egipcjanek: żon inżynierów pracujących przy projektach irygacyjnych, żon pracowników ambasady i kilku kobiet, które, podobnie jak ona, przyjechały tu na stałe ze swoimi sudańskimi mężami.
Spodziewała się, że o tej porze nie zastanie już u Mahmuda gości. Co prawda, każdą noc spędzał z ojcem Nur, ale zanim się do niego udawał, zjadał kolację na hoasz swojej matki. Była to zatem dla Nabilah najlepsza pora, by znaleźć się z mężem sam na sam. Zeszła na palcach na dół i dostała się frontowymi drzwiami na taras. Minąwszy wielkie gliniane donice z kwiatami, po pokonaniu kilku stopni znalazła się w ogrodzie. W Kairze wieczorami kwitło życie: chodziło się na spacery, jadło prażone orzechy i kukurydze z grilla, ludzie gawędzili wesoło, a sklepy były otwarte do późna - ach, te światła, ten gwar! Tutaj nad głową wisiało atramentowe niebo, gwiazdy wydawały się tajemnicze, a chmury nienaturalnie duże. Przemierzając ogród w drodze na drugi koniec seraju, Nabilah słyszała jedynie rechotanie żab i odgłosy wydawane przez inne zwierzęta, zupełnie jakby znajdowała się w sercu dżungli. Koło bramy majaczył - to służący spał na słomianej macie. Ludzie modlili się i żyli tutaj, jakby byli na wsi a nie w wielkim mieście. Marnuje się tu w modnej sukience i w pantoflach na wysokich obcasach, ale mimo to szła uparcie do sypialni męża.