Książki

ekonomia, biznes

Analiza rynków finansowych

Opis książki Analiza rynków finansowych:

Analiza ekonomiczna dowolnej gospodarki powinna zaczynać się od analizy jej rynku finansowego (jeśli taki istnieje), ponieważ stopień jego efektywności jest jednym z najważniejszych kryteriów całościowej oceny badanej gospodarki. Sprawna organizacja rynku finansowego jest bowiem niezbędnym warunkiem optymalnej wyceny kapitału i jego alokacji, a przez to i optymalnego wzrostu oraz rozwoju gospodarki w dostatecznie długim okresie. Sprawny rynek finansowy zapewnia inwestowanie kapitału, a zwłaszcza oszczędności gospodarstw domowych, w przedsięwzięcia najbardziej efektywne. W teorii ekonomii finansowej formułuje się trzy komplementarne w stosunku do siebie formy sprawności, czyli efektywności rynków finansowych: efektywność alokacji, efektywność operacyjną oraz efektywność informacyjną, składające się na pojęcie rynku efektywnego - EMH (Efficient Market Hypothesis). Autor w pierwszym rzędzie omawia: ? zagadnienie hipotezy rynku efektywnego, ? problemy losowości i modelowania cen przy pomocy jedno- i wielowymiarowych metod szeregów czasowych, ? analizę portfelową, ? modele rynku. Książka jest podręcznikiem kierowanym do studentów szkół wyższych na kierunkach finanse i rachunkowość oraz informatyka i ekonometria. Powinna również zainteresować praktyków zajmujących się rynkami finansowymi ? pracowników spółek notowanych na giełdzie, maklerów giełdowych, zarządzających funduszami inwestycyjnymi i bankami oraz inwestorów (drobnych i instytucjonalnych).

Spis treści: Rozwiń >>

Przedmowa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
1. Liberalizacja i globalizacja rynków finansowych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15
1.1. Globalny rynek finansowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15
1.2. Funkcje rynków finansowych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 33
2. Efektywność rynków finansowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41
2.1. Formy efektywności rynków finansowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 41
2.2. Hipoteza efektywności rynków finansowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 44
2.3. Racjonalność . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 50
2.3.1. Racjonalność zachowań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 50
2.3.2. Racjonalność przewidywań. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 52
2.4. Twierdzenia o efektywności rynków finansowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 55
2.5. Generator cen fundamentalnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 59
2.6. Bańki racjonalne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
2.7. Bańki nieracjonalne i manie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 66
2.8. Mimetyzm . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 68
2.9. Irracjonalność zachowań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 69
2.10. Anomalie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73
2.10.1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73
2.10.2. Efekt końca tygodnia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 74
2.10.3. Efekt końca miesiąca. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 75
2.10.4. Efekt końca roku . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 76
2.10.5. Efekt wielkości przedsiębiorstwa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 76
2.11. Testowanie hipotezy efektywności informacyjnej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 77
3. Inwestorzy a wahania kursów instrumentów finansowych . . . . . . . . . . . . . . . 95
3.1. Inwestorzy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 95
3.2. Czartyści . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101
3.3. Metody analizy technicznej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105
3.3.1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105
3.3.2. Teoria Dowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108
3.3.3. Teoria fal Elliotta. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110
3.3.4. Podstawowe formacje graficzne czartyzmu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 112
3.4. Trend w analizie technicznej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 121
3.4.1. Trend . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 121
3.4.2. Wskaźniki dynamiki o podstawie ruchomej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 122
3.4.3. Oscylatory . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 127
4. Losowość i szeregi czasowe. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 136
4.1. Rozwój metod modelowania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 136
4.2. Proces błądzenia przypadkowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 143
4.3. Stacjonarność procesu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149
4.4. Analiza szeregów czasowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160
4.5. Modelowanie ARMA i modelowanie VAR . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 171
4.6. Predykcja i przyczynowość. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 179
4.7. Kointegracja i model korekty błędu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 183
4.8. Od modelowania ARCH do GARCH . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 190
4.9. O modelach wielowymiarowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 195
5. Modele w analizie rynków finansowych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212
5.1. Analiza portfelowa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212
5.1.1. Użyteczność i ryzyko . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212
5.1.2. Analiza Markowitza . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 215
5.1.3. Granica efektywna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 223
5.1.4. Nieklasyczne miary ryzyka i model wartości zagrożonej. . . . . . . . . . . 227
5.2. Model wyceny aktywów kapitałowych – CAPM . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 231
5.2.1. Model CAPM. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 231
5.2.2. Indeksy rynkowe. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 236
5.2.3. Model rynku – linia charakterystyczna – współczynnik beta. . . . . . . . 238
5.3. Model wyceny arbitrażowej – APT. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 254
5.3.1. Model z antycypacjami racjonalnymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 254
5.3.2. Model APT . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 257
5.4. Model jednowskaźnikowy Sharpe’a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 261
5.5. Ekonometryczne modele jedno- i wieloczynnikowe. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 264
5.6. Modele oceny spółek giełdowych – tworzenie i niszczenie wartości . . . . . . . 269
Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 284
Indeks . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 296

Fragment książki: Rozwiń >>

W omawianym okresie rozlegały się nieliczne głosy „przywołujące do rozsądku”
i namawiające do roztoczenia znacznie większej kontroli nad coraz
bardziej globalnym rynkiem finansowym, upatrując przyczynę mogącej nastąpić
katastrofy w nazbyt liberalnej polityce pieniężnej, jaką prowadził w Stanach
Zjednoczonych w latach 19872006 gubernator banku centralnego – Fed
(Federal Reserve System), Alan Greenspan, uważany z kolei przez niektórych
polityków i teoretyków za jednego z największych współczesnych ekonomistów.
Glosy krytyki odnosiły się także do polityki pieniężnej Europejskiego
Banku Centralnego, stosującego rygorystyczną politykę antyinflacyjna, zgodną
z postanowieniami Unii Gospodarczej i Walutowej, ustanowionej w 1992 roku
Traktatem z Maastricht. Te same głosy odzywały się zresztą w różnych okresach
albo za aktualną polityką pieniężną, albo przeciw niej, w zależności od
obserwowanej sytuacji ekonomicznej. Niezmiennie jednak krytykowano (co
czynił zwłaszcza rząd Francji, występując o odpowiednią legislację międzynarodową)
brak kontroli nad tzw. rajami finansowymi, w których – obok najrozmaitszego
rodzaju firm i spółek, zarówno produkcyjnych, jak i handlowych
oraz finansowych – rejestrowały swoje filie właściwie wszystkie banki, także
największe i najbardziej szacowne (pod pretekstem „bliskości klienta”). Działalność
tych filii wymykała się oczywiście spod jurysdykcji odpowiednich
rządów i podległych im instytucji kontrolnych oraz fiskalnych.