Książki

biografie i wspomnienia

biografie

Alkoholik

Opis książki Alkoholik:

W alkoholu zakochałem się będąc mężczyzną trzydziestoletnim. Nie była to więc miłość od pierwszego wejrzenia. Jednak nie mam najmniejszej wątpliwości, że szukałem jej, w pewnym sensie, od wczesnego dzieciństwa. Podczas wesela w Kanie Galilejskiej Jezus zamienił wodę w wino. Ja byłem lepszym magikiem. Całymi latami, z morderczą skutecznością, tysiące razy zamieniałem w alkohol prawie wszystko, bo przecież nie tylko dobra tak przyziemne, jak pieniądze, firmy, czy stanowiska, ale także szacunek, godność, zaufanie, a nawet miłość dziecka i własne sumienie. Cudotwórcą przestałem być 15 stycznia 1999. Meszuge ALKOHOLIK to autobiograficzna opowieść o piciu, uzależnieniu i wyzwoleniu; tragiczna historia nieodwzajemnionej i zdradzonej miłości, którą tylko życie mogło napisać.

Spis treści: Rozwiń >>

PROLOG . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
c z ę ś ć p i e r w s z a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9
DZIECIŃSTWO – MOZAIKA OBRAZKÓW Z DAWNYCH CZASÓW c z ę ś ć d r u g a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 62
MOJE PIERWSZE KONTAKTY Z ALKOHOLEM,
PICIE TOWARZYSKIE
c z ę ś ć t r z e c i a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 85
UZALEŻNIENIE (ALKOHOLIZM) – PICIE DESTRUKCYJNE
I „KASACYJNE”
c z ę ś ć c z w a r t a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100
LECZENIE ODWYKOWE, TERAPIA AMBULATORYJNA I STACJONARNA
c z ę ś ć p i ą t a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .144
PIERWSZE KONTAKTY ZE WSPÓLNOTĄ AA,
MÓJ PIERWSZY SPONSOR
c z ę ś ć s z ó s t a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .162
WSPÓLNOTA AA NA POWAŻNIE,
KOLEJNI SPONSORZY, STRZYŻYNA
c z ę ś ć s i ó d m a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .201
ŚRODOWISKO ANONIMOWYCH
ALKOHOLIKÓW – SPOSTRZEŻENIA
c z ę ś ć ó s m a . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .272
PÓŁ ŻARTEM, PÓŁ SERIO – KONTROWERSYJNE
PRZEKONANIA
EPILOG . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .283

Fragment książki: Rozwiń >>

Jak zetknąłem się z alkoholem
Swój pierwszy kontakt z alkoholem pamiętam bardzo dokładnie.
Miałem mniej więcej czternaście lat, było upalne lato, szkolne wakacje. Kolega, mieszkający w sąsiednim
bloku, którego spotkałem na podwórku, zaproponował, żebyśmy
poszli na piwo. W pierwszej chwili myślałem, że to
jakiś żart, podwórzowy kawał i żeby nie wyjść na matoła,
który nie zna się na najnowszych dowcipach, zgodziłem się
z miną najzupełniej obojętną, jakby chodzenie na piwo było
dla mnie czymś od dawna normalnym i oczywistym.
Po drodze – zmierzaliśmy w kierunku restauracji „Agawa”
– dołączył do nas jeszcze jeden kolega, a ja powoli zaczynałem
zdawać sobie sprawę, że oni nie żartują, że my
faktycznie idziemy pić piwo. Nie wiedziałem, jak mam się
z tej całej sytuacji wycofać „z twarzą”, więc, obawiając się
śmieszności, zostałem.
W „Agawie” usiedliśmy przy stoliku, a kiedy podeszła
do nas kelnerka, moi koledzy, z wprawą stałych bywalców,
zamówili każdy po sześć jasnych piw. Po przyjęciu zamówienia
od moich towarzyszy kelnerka spojrzała na mnie pytająco,
a ja znowu się pogubiłem. Domyślałem się, że i ja
powinienem poprosić o sześć jasnych piw, ale przecież nie
miałem przy sobie żadnych pieniędzy. Kelnerka, nie docze-
kawszy się żadnej reakcji z mojej strony, poszła zrealizować
zamówienie.
Piwo – w tej sytuacji przed każdym z nas stały cztery
butelki – okazało się paskudne w smaku, więc łykałem je
wielkimi haustami, byle szybko mieć to przykre doświadczenie
za sobą.