Książki

fantastyka, s/f

fantastyka

Alchemik. Sekrety nieśmiertelnego Nicholasa Flamela

Opis książki Alchemik. Sekrety nieśmiertelnego Nicholasa Flamela:

JEGO SEKRET MOŻE SPOWODOWAĆ ZAGŁADĘ ŚWIATA PRAWDA: Nicholas Flamel urodził się 28 września 1330 roku w Paryżu. Dziś, niemal siedemset lat później, uważany jest za największego alchemika wszech czasów. Podejrzewa się, iż odkrył tajemnicę wiecznego życia. Według kronik zmarł w 1418. Lecz jego grób jest pusty. LEGENDA: Nicholas Flamel żyje. Żyje od setek lat, ponieważ wynalazł eliksir młodości. Sekret wiecznego żywota kryje się w Księdze Maga Abrahama której chroni. To najpotężniejszy grymuar ? magiczna księga ? jaki kiedykolwiek istniał. W niepowołanych rękach może doprowadzić do zagłady świata. Do tego właśnie dąży doktor John Dee, kradnąc księgę. Ludzkość nie będzie sobie z niczego zdawać sprawy, póki nie zrobi się za późno. Zgodnie z przepowiednią Sophie i Josh Newmanowie są jedynymi osobami, które mają w sobie dość mocy, by temu zapobiec. Bywa, że legendy okazują się prawdą. A Sophie i Josh Newmanowie wkroczą w sam środek największej legendy wszech czasów. W zadziwiającej podróży przez Amerykę bohaterowie odkrywają na nowo kraj, gdzie starożytna magia egzystuje w realiach XXI wieku. Ścigani przez nieśmiertelnych prześladowców i mityczne stwory, Sophie i Josh są jedyną nadzieją ludzkości. O autorze: Michael Scott jest autorytetem w dziedzinie mitologii i folkloru, a przy okazji jednym z najlepszych pisarzy Irlandii. Irish Times nazwał go ?Królem Fantasy z Wysp?. Publikuje książki z gatunku fantasy, science fiction, horrory i teksty inspirowane literaturą ludową. Mieszka w Dublinie.

Fragment książki: Rozwiń >>

Perenelle Delamere przez całe życie interesowała się magią, na długo przed tym, nim spotkała ubogiego handlarza książek, który później został jej mężem. Była siódmą córką siódmej córki w małej wiosce w okręgu Quimper na północy Francji i jak tylko podrosła, uznana została za osobę wyjątkową. Jej dotyk leczył, i to nie tylko ludzi, ale także zwierzęta. Potrafiła też porozumiewać się z duchami zmarłych i od czasu do czasu przewidywać przyszłość. Dorastając jednak w epoce, w której takie zdolności traktowano głęboko podejrzliwie, starała się zachowywać wiedzę o nich dla siebie. Gdy po raz pierwszy przybyła do Paryża, zobaczyła wróżbitów pracujących na targu za katedrą Notre Dame. Był to łatwy chleb. Perenelle przybrała imię Chatte Noire
– Czarnej Kotki, co było dość oczywiste z powodu kruczoczarnych włosów, i wynajęła mały kramik z widokiem na katedrę. Nie minęło kilka tygodni, a jej zawodowa reputacja została ugruntowana. Zmieniła się też klientela – nie wróżyła już tylko drobnym handlarzom
i wozakom, ale także bogatym kupcom i szlachcie. Niedaleko jej budki siedzieli skrybowie i kopiści, ludzie, którzy zarabiali na życie, pisząc listy za tych, którzy nie potrafili czytać ani pisać. Niektórzy z nich, jak na przykład szczupły ciemnowłosy mężczyzna o niesamowicie jasnych oczach, sprzedawali na swoich ladach książki. Perenelle Delamere od pierwszego wejrzenia wiedziała, że poślubi tego człowieka i razem będą wieść długie i szczęśliwe życie. Nie zdawała sobie jednak sprawy jak długie.
Pobrali się niespełna pół roku po pierwszym spotkaniu.
Żyli ze sobą od ponad sześciuset lat.
Jak większość intelektualistów swoich czasów, Nicholas Flamel fascynował się alchemią – sztuką łączącą w sobie wiedzę i magię. A wszystko zaczęło się od tego, że wpadały mu do rąk alchemiczne książki oraz mapy i kopiował na zamówienie podobne dzieła. Perenelle, inaczej niż większość kobiet w średniowieczu, umiała czytać i znała kilka języków – w grece na przykład była znacznie bieglejsza od męża – więc często prosił ją o głośną lekturę. Perenelle szybko zapoznała się z podstawami starożytnej magii i zaczęła ją dyskretnie praktykować, wciąż doskonaląc swoje talenty i ucząc się maksymalnego wykorzystania energii aury.
Zanim Kodeks trafił w ręce Flamelów, Perenelle była już czarodziejką pełną gębą, choć nie miała cierpliwości do ślęczenia nad matematycznymi wykresami i alchemicznymi kalkulacjami. To ona jednak wypatrzyła księgę napisaną w dziwnym, wciąż zmieniającym się języku i zorientowała się, że nie jest to fikcja, lecz zbiór tradycji, wiedzy, zaklęć i magicznych zamawiań. Przesiedziała nad nią kiedyś całą zimową noc, patrząc, jak słowa wiją się na stronach niczym robaki, a litery zmieniają kształt. Błyskawicznie odnalazła formułę na stworzenie kamienia filozoficznego i zrozumiała, że trzyma w dłoniach tajemnicę wiecznego życia.