Książki

literatura faktu, reportaż

50 największych kłamstw i legend w historii świata

Opis książki 50 największych kłamstw i legend w historii świata:

Najważniejsze, najbardziej spektakularne i zdumiewające mity, fałszerstwa i pomyłki w dziejach świata ? od prehistorii aż po współczesność. Czy Dracula był rzeczywiście wampirem? Czy Jezus naprawdę urodził się w roku zerowym? Czy antyczne dziedzictwo kultury zgromadzone w Bibliotece Aleksandryjskiej uległo rzeczywiście zniszczeniu? To tylko niektóre z mitów, z którymi rozlicza się Gutberlet. W niniejszej powieści przedstawia cały szereg wydarzeń, które wpłynęły na historię świata niemal od zarania dziejów ? poczynając od biblijnego potopu, a na ostatnich latach XX stulecia kończąc. Oficjalnej, powszechnie znanej wersji, przeciwstawia najbardziej prawdopodobny obraz zdarzeń, podając zarazem powody, dla których fakty zostały zafałszowane, by z biegiem lat obrosnąć legendą.

Fragment książki: Rozwiń >>

Doszło więc do szturmu. Na ile wszak heroicznym można go nazwać w sytuacji, gdy właściwie nie było obrony i wcale nie istniała konieczność użycia przemocy? Plotki i dopiero co uzbrojone, rozpasane pospólstwo spowodowały, że i w przypadku Bastylii sprawy przyjęły taki obrót, jak to jeszcze nieraz miało się zdarzyć podczas rewolucji. Bilans tej akcji był następujący: siedmiu żołnierzy poniosło śmierć, a komendant Bastylii, mimo pojednawczego stanowiska, został zlinczowany przez żądny krwi motłoch.

Jednak ogólnie rzecz biorąc, obiegowe oceny mimo wszystko nie są błędne: zajęcie Bastylii miało ogromną wagę symboliczną we wczesnej fazie rewolucji. Jego skutki okazały się bardzo trwałe. Król się ugiął, spełnił postulaty powstańców i uznał Zgromadzenie Narodowe za siłę polityczną, którą należy potraktować poważnie.

Tak więc Wilhelm von Wolzogen, naoczny świadek szturmu na Bastylię, miał sporo racji w ocenie tego wydarzenia, którą jeszcze tego samego dnia zapisał w swoim dzienniku: "Zajęcie Bastylii z pewnością spowoduje hałas w Europie i będzie się to poczytywać Francuzom za honor i za ogromny dowód ich odwagi. Jeśli się jednak wie, że zrobili to tylko w celu pozyskania dział, w celu wywierania przemocy, jeśli się wie, że plan uwolnienia więźniów i zniszczenia tej budowli zrodził się dopiero później, a zatem nie mógł mieć wpływu na ich działania w trakcie szturmu, to taka pochwała jest nie na miejscu".