Książki

poradniki

12 kroków od dna

Opis książki 12 kroków od dna:

Nazywają mnie Meszuge. Jestem alkoholikiem. W chwili obecnej alkohol nie stanowi problemu w moim życiu. Jeśli mówię coś takiego podczas mityngu AA, to zwykle znajdzie się ktoś, kto ironicznie spyta, po co w takim razie nadal tutaj przychodzę. Odpowiadam, że głównie po to, żeby znowu nie mieć problemu z alkoholem. Może ciągle żyję niedaleko dna, ale jednak w takiej odległości, która zapewnia mi względne poczucie bezpieczeństwa, a nawet satysfakcjonujący komfort psychiczny. Wynosi ona dokładnie dwanaście kroków. Dwanaście Kroków Anonimowych Alkoholików.

Spis treści: Rozwiń >>

WPROWADZENIE. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .7
1 2 K r o k ó w . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k p i e r w s z y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k d r u g i . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
PROGRAMU 12
KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k t r z e c i . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k c z w a r t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 54
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k p i ą t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 66
PROGRAMU 12
KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k s z ó s t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 75
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k s i ó d m y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k ó s m y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 88
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k d z i e w i ą t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 98
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k d z i e s i ą t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .107
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k j e d e n a s t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .114
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
K r o k d w u n a s t y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .119
PROGRAMU 12 KROKÓW ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
1 2 K r o k ó w . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .124
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW W PIGUŁCE
12 TRADYCJI WSPÓLNOTY AA – . . . . . . . . . . . . . . . . 132
JAK JE ROZUMIEM I STOSUJĘ W ŻYCIU
Tradycja 1 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .138
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 2 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .144
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 3 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .156
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 4 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .163
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 5 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .172
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 6 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .180
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 7 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .191
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 8 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .203
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 9 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .209
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 10 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .222
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 11 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .227
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
Tradycja 12 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .236
WSPÓLNOTY ANONIMOWYCH ALKOHOLIKÓW
ZAMIAST EPILOGU . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 243

Fragment książki: Rozwiń >>

Nazywają mnie Meszuge, jestem alkoholikiem. W chwili
obecnej alkohol nie stanowi problemu w moim życiu. Kiedy
mówię coś takiego podczas mityngu AA, to zwykle znaj-
dzie się ktoś, kto ironicznie spyta, po co w takim razie nadal
chodzę na te mityngi. Odpowiadam, że głównie po to, żeby
znowu nie mieć problemu z alkoholem. Często odnoszę
wrażenie, że nie wszyscy to rozumieją.
Jeśli dziś alkohol nie jest w moim życiu problemem, to
taki stan rzeczy zawdzięczam profesjonalnej terapii odwykowej
oraz Wspólnocie Anonimowych Alkoholików. Obu
jestem wdzięczny i pewnie dlatego nigdy nie zajmuję stanowiska
ani nie biorę udziału w dyskusjach na temat: co jest
lepsze – terapia czy może Wspólnota AA? Ja korzystałem
z jednej i drugiej formy pomocy, i wciąż uważam takie rozwiązanie
za optymalne. W moim przypadku sprawdzało się
ono znakomicie. Oczywiście do czasu, bo trudno przecież
zakładać, że można zbudować normalne życie, tylko opierając
się na zaleceniach i regułach psychoterapii odwykowej.
Ale to już zupełnie inna sprawa…
Nie odpowiadam również na pytanie, czy w AA bardziej
potrzebna jest wiara, czy wiedza? Ja głęboko wierzę, że Program
AA jest dobrym pomysłem na moje życie. Wierzę też
w mądrość wielu prostych powiedzeń aowskich, choćby tego, które mówi, że „ten Program* działa, kiedy ja działam”.
A jeżeli mam działać, to chyba lepiej byłoby dla mnie, choć
na pewno nie tylko dla mnie, gdybym wiedział, co, i w jaki
sposób, mam zrobić, żeby osiągnąć pożądane i oczekiwane
efekty, czego się ode mnie oczekuje, na czym konkretnie ma
polegać realizacja zadania, które mam wykonać; a jeszcze
wcześniej, jak osiągnąć gotowość do tego działania.
W pijanym widzie próbowałem podejmować się najróżniejszych
prac, o których nie miałem żadnego pojęcia, na
których kompletnie się nie znałem. Duma i pycha nie pozwalały
mi przyznać, że czegoś nie wiem, i poprosić o radę,
wskazówki lub instrukcje. Kierując się zupełnie nierealistycznymi,
czyli po prostu pijanymi rojeniami o własnych
możliwościach, umiejętnościach i zdolnościach, wierzyłem,
że potrafi ę naprawić zegarek, gaźnik, aparat fotografi czny.
Rezultaty były zawsze opłakane. Wierzę, że objawem obłędu
jest oczekiwanie odmiennych efektów przy niezmienionych
działaniach (w AA mówią w takich sytuacjach „rąbiesz
nie to drzewo”), dlatego w trzeźwym życiu chcę postępować
inaczej: najpierw więc dowiedzieć się, zorientować,
co mam zrobić i jak się do tego zabrać, a dopiero później
działać. Wierzę, że wiara, zapał i dobra wola są niezwykle
ważne, ale obawiam się, że w wielu wypadkach jednak nie
wystarczą.